Nederlands English


Osdorp
Osdorp

Opengewerkt perspectief
Opengewerkt perspectief

Bibliotheek
Bibliotheek


Plattegrond
Plattegrond




PROJECTINDEX
 
BEYOND GOOD AND EVIL
Technische Universiteit Delft
ARCHITECTURE

Legermuseum in Amsterdam West
'Promotie is in onze cultuur de parasiet met de dikste huid. Ze zou ongetwijfeld een nucleair conflict doorstaan. Het is ons Laatste Oordeel', Jean Baudrillard in: De Golfoorlog heeft niet plaatsgevonden (1995).

In een tijd waarin de meta narratieve structuren zijn opgeheven en beeld en betekenis hun relatie hebben verloren, preekt Bush over Goed en Kwaad. Terwijl de USA worstelt met de Enola Gay controverse, verdedigt generaal Couzy tijdens de Srebrenica enquête het imago van het leger ten koste van de waarheid. Het leger bevindt zich in een schizofrene positie, waar beeldcultuur en ethiek botsen.
Ook in de hedendaagse architectuur speelt betekenis de tweede viool, terwijl het beeld solo gaat door middel van formalistische architectuur. Ik wil niet de architectuur idealist spelen, maar wil volgens de sceptische visie de ambiguïteit blootleggen.
Het legermuseum is gesitueerd op de kruising van de regionaal georiënteerde Lelylaan en de lokaal georiënteerde J.P. Huizingalaan in Amsterdam West. Dit stadsdeel wordt door de media geportretteerd als een wijk die niet alleen symbool staat voor het faillissement van de naoorlogse sociale utopie, maar ook als een stadsdeel waarin verschillende etnische groepen de politieke en culturele consensus ondermijnen. West is echter ook een wijk waar een groeiend aantal jongeren vecht voor een nieuwe stedelijke cultuur in een grote hoeveelheid aan ongedefinieerde publieke ruimte. Van Eesterens stadsdeel is zoekende naar een eigen identiteit als reactie op de gecentreerde identiteit van Amsterdam. Zonder opnieuw te vallen voor het idee van een maakbare projectie, heb ik gezocht naar een herformulering van de publieke realiteit, door herkenbare modernistische elementen aan het wankelen te brengen.
Het legermuseum is een paradoxaal gebouw. Het is een geconstrueerd statement van een autonome cultuur dat een onderzoek start naar zijn betekenis in een zichzelf constant opnieuw uitvindende stedelijke cultuur. Het museum is een compositie van betekenissen, waarin zowel bezoeker als functie hun positie ondervragen. Verschillende functies, zoals de dumpstore en de recruitmentwinkel, hebben verschillende betekenissen en doelgroepen, maar ontmoeten elkaar in één gebouw.
Op architectonisch niveau wordt de dubbelzinnigheid tot uitdrukking gebracht door klassieke modernistische elementen te plaatsen naast postmoderne elementen. Het resultaat is een spel tussen de uniformiteit van de principes, die wordt gedestabiliseerd door variërende ritmes en plotselinge impulsen.
Het programma is verdeeld in vier strategieën: museum, beleving, winkelen en openbare ruimten. Elke strategie, met zijn eigen symbolische idioom, is een representatie van de aanwezigheid van het leger in het alledaagse bestaan. De belevingsruimten zijn incidenten die als opzichzelfstaande objecten communiceren en de winkelruimtes spreken als tweedimensionale muren. De museale ruimtes, die gaan om de interpretatie van het objecten, zijn georganiseerd d.m.v. verschillende curatele routes onderbroken door subculturele publieke ruimtes. De publieke ruimten en gevels verhouden zich tot de locale en regionale schaal en illustreren de aanwezigheid van de 'massaculturele oorlog' als een element van het dagelijks leven. De bezoeker herkent, absorbeert, verbreekt en herpositioneert zichzelf.

Oorlog wordt veelal gerechtvaardigd vanuit 'identity politics'. Dezelfde 'identity politics' vormen de basis van de worsteling van Amsterdam, Amsterdam West, de Marokkaanse jongeren en het leger zelf. Als in een rollenspel wordt er onderhandeld over de mogelijke transformatie van deze politiek ten aanzien van het leger zelf en zijn bezoekers.

Het laatste oordeel is aan u!