Nederlands English

Lichtpatio
Lichtpatio

Situering terminal
Situering terminal

Doorsnede
Doorsnede

Plattegronden 4 platform 3 commercial area 2 process 1 kiss & ride 0 parking
Plattegronden 4 platform 3 commercial area 2 process 1 kiss & ride 0 parking


Interieur
Interieur




PROJECTINDEX
WINNAAR
HHN LOW COST CARRIER TERMINAL
Technische Universiteit Eindhoven
ARCHITECTURE

Het ontwerp voor een passagiersterminal voor Frankfurt-Hahn Airport (HHN) presenteert een antwoord op de stormachtige ontwikkelingen in de luchtvaart. Vliegen binnen Europa is voor grote groepen reizigers betaalbaar geworden. Snelheid en back to basics vormen de kernwoorden van de succesformule.
HHN ligt ongeveer 100 kilometer ten westen van Frankfurt. Ryanair wil hier de grootste Low Cost Carrier luchthaven van het Europese vaste land realiseren. De luchthaven ligt op een heuvelrug in de Hunsrück. De luchtzijde met de landingsbanen en het platform ligt 40 meter hoger dan de snelweg en de spoorlijn aan de landzijde. Deze bijzondere situatie vormde de aanleiding om een nieuw terminalconcept te ontwikkelen waarbij de lucht- en de landzijde over elkaar heen worden geschoven. Dat in tegenstelling tot het huidige masterplan waarbij met een gigantische ophoog operatie de hoogteverschillen weggewerkt moeten worden.
Bezien vanaf de snelweg zijn de vliegtuigen de eyecatchers van het gebouw. Het lijkt alsof het gewicht van het toestel geheel op het gebouw rust, maar in werkelijkheid ligt het zwaartepunt net achter het gebouw. Het gebouw is slechts een snede in het landschap, een architectonische richel waarop de vliegtuigen zich presenteren.
De terminal is modulair opgebouwd. Een module bestaat uit een terminal met voorzieningen voor het afhandelen van twee type C toestellen. In die categorie vallen de Boeing 737 en de Airbus 320 waarmee de budgetmaatschappij vliegt. Vanwege de flexibiliteit is gekozen voor multifunctionele modules. Door twee modules aan elkaar te schakelen ontstaat een opstelplaats voor grote toestellen.
Het aantal passagiers per piekuur per module is in beide gevallen vrijwel gelijk. Door het uitgekiende concept zijn de looplijnen kort, het bagagesysteem efficiënt en blijft de oppervlakte in de terminal beperkt tot 9m2 per passagier. Ter vergelijking: op Schiphol is dat 30m2 per passagier, op Kuala Lumpur International Airport zelfs 60m2.
In de zones tussen de opstelplaatsen zijn incisies gemaakt in het gebouw. In deze 'lichtpatio's' bevinden zich de stijgpunten. De routing in de terminal sluit op natuurlijke wijze aan bij het vliegen. Bij vertrek stijgen de passagiers in het gebouw op naar het licht dat door de lichtpatio’s binnen valt. De passagiers wandelen over het platform op de vierde verdieping naar het vliegtuig dat via beide entrees betreden kan worden. Daardoor is de ervaring van het vliegen optimaal en kan de omdraaitijd worden beperkt tot 15 minuten.