Nederlands English

Bogota’s waterlopen, de rivier de Arzobispo en de 1km tellende riviertuin / Bogotá’s water courses, the Arzobispo River and the one-kilometre-long river garden
Bogota’s waterlopen, de rivier de Arzobispo en de 1km tellende riviertuin / Bogotá’s water courses, the Arzobispo River and the one-kilometre-long river garden

plan river garden / river garden plan buurtkamers, architectuur die ontrafelt in natuur / the neighbourhood rooms, architecture that dissolves into nature 01 het bad / the bath 02 de holle grond / the hollow ground 03 deuren / doors 04 het aromatisch bed / the aromatic bed 05 het trappenhuis / the stairwell 06 de patio / the patio 07 het terras / the terrace 08 de vijver / the pond 09 het toegangsplein / the entrance square
plan river garden / river garden plan buurtkamers, architectuur die ontrafelt in natuur / the neighbourhood rooms, architecture that dissolves into nature 01 het bad / the bath 02 de holle grond / the hollow ground 03 deuren / doors 04 het aromatisch bed / the aromatic bed 05 het trappenhuis / the stairwell 06 de patio / the patio 07 het terras / the terrace 08 de vijver / the pond 09 het toegangsplein / the entrance square

een imaginaire ontdekking van de riviertuin, verbindend voor bergen en stad, wild en getemt / an imaginary discovery of the river garden, connecting mountain and city, wild and tamed
een imaginaire ontdekking van de riviertuin, verbindend voor bergen en stad, wild en getemt / an imaginary discovery of the river garden, connecting mountain and city, wild and tamed

vogelperspectief van het bad / aerial view of the bath
vogelperspectief van het bad / aerial view of the bath

het bad / the bath de holle grond / the hollow ground
het bad / the bath de holle grond / the hollow ground

de vijver / the pond het aromatisch bed / the aromatic bed
de vijver / the pond het aromatisch bed / the aromatic bed





PROJECTINDEX
 
SÓLIDO LÍQUIDO LÍTICO
Technische Universiteit Delft
ARCHITECTURE

a river garden for Bogotá
Het project stelt voor om het verloren ecosysteem rond de rivier de Arzobispo terug te geven aan de gemeenschap. Het plan bestaat er uit om de rivier opnieuw een natuurlijke biotoop te geven en over een lengte van 1 km een tuin aan te leggen met negen paviljoens die fungeren als buurtkamers voor de buurt Teusaquillo in Bogota. De Arzobispo verbindt de bergen van het Andes-plateau met de stad. In de oudheid vonden langs de rivier rituelen plaats en waren er heilige baden. Tot in de jaren tachtig van de vorige eeuw had het gebied een belangrijke recreatieve functie. Door verdichting en nalatigheid veranderde de rivier daarna in een vervuilde kreek, een verkeerseiland tussen afgesloten bouwblokken, een plek waar de openbare ruimte gelijk staat met ontberingen, geweld en wantrouwen.
Het ontwerpvoorstel omvat 3 interventieniveaus. Ten eerste de stedelijk-ecologische schaal voor het herstellen van de natuurlijke biotoop van de vervuilde rivier. Vervolgens het landschapsontwerp voor de articulatie van de tuin en zijn zones. Tenslotte het architectonisch ontwerp voor de creatie van de paviljoens en de infrastructuur die het vernieuwde landschap inbed in de omgeving.
Om de natuurlijke biotoop te herstellen was het nodig om de betonlaag uit de bedding te verwijderen en de grond af te graven teneinde de natuurlijke bodem van de rivierbedding te herstellen. Deze actie van het afgraven is ook onderdeel van het drijfconcept voor de paviljoens. Er worden voren getrokken door zowel de aarde als door de afgesloten bouwblokken. Zo worden de elementen water en bodem in het zicht gebracht. Ze worden niet alleen opnieuw blootgelegd in de stedelijke context, ze worden ook zichtbaar op onverwachte plaatsen.
De architectuur van de buurtkamers is gericht op interactie met het landschap. Daartoe is een lichte infrastructuur ontwikkeld die zorgt voor toegang, omsluiting of contact en tegelijkertijd ook voor alternatieve vormen van multifunctionele openbare ruimte. De kamers zijn in dialoog met hun onmiddellijke context. Hun architectuur transformeert langs de riviertuin. De architectuur vervaagt langzaam van een uitdrukking van oppervlak, vloer, muur en behuizing, via een deur, een reeks kolommen, totdat het zijn structuur toont en oplost in het landschap.
Architectuur bereikt een 'lithische' toestand, gereduceerd tot zijn elementaire functie, een massa gebeeldhouwd door tijd en gebruik. Ontgraven betekent ook onthullen en ervaren wat er onder of achter ligt. De fysieke uitgraving van de grond wekt de suggestie dat het onthult wat de rivier in het verleden voor de stad betekende terwijl het tegelijkertijd de nieuwe toekomst dicteert. Het genereert een cyclus van sensorische toeeigening van de natuur, het geheugen en de collectieve verantwoordelijkheid. De riviertuin wordt een ontmoeting tussen ongetemd en gedomesticeerd, oer en beschaafd, berg en stad. Het is een plek voor het ontdekken en regenereren van zowel de natuurlijke als de menselijke omgeving.