Nederlands English


De private kamers geven gasten de kans om de rustgevende omgeving van binnenuit te beleven. Verschuifbare wanden openen de kamers naar de collectieve route.
De private kamers geven gasten de kans om de rustgevende omgeving van binnenuit te beleven. Verschuifbare wanden openen de kamers naar de collectieve route.

Het nieuwe gebouw spreidt zich uit als de wortels van een boom. Diepe uitsneden uit het grondoppervlak onthullen de ondergrondse delen.
Het nieuwe gebouw spreidt zich uit als de wortels van een boom. Diepe uitsneden uit het grondoppervlak onthullen de ondergrondse delen.


Transformatie van 'leefkamer' via 'sterfkamer' naar 'rouwkamer' door middel van houten schuifwanden.
Transformatie van 'leefkamer' via 'sterfkamer' naar 'rouwkamer' door middel van houten schuifwanden.

Het nieuwe gebouw spreidt zich uit als de wortels van een boom. Diepe uitsneden uit het grondoppervlak onthullen de ondergrondse delen.
Het nieuwe gebouw spreidt zich uit als de wortels van een boom. Diepe uitsneden uit het grondoppervlak onthullen de ondergrondse delen.


Doorsnede, drie niveau's boven, op en onder het maaiveld, vormen samen één doorlopend geheel.
Doorsnede, drie niveau's boven, op en onder het maaiveld, vormen samen één doorlopend geheel.




PROJECTINDEX
 
EINDSTATION
Academie voor Architectuur en Stedenbouw - Tilburg
ARCHITECTURE

Instituut voor Toekomstig Verlies
De Nederlandse sterfcultuur verandert. Mensen zoeken steeds vaker persoonlijke manieren om met de dood om te gaan. Tegelijkertijd is het moeilijk geworden om stervenden in eigen kring te verzorgen. De behoefte aan sterfhuizen wordt groter. 'Eindstation, het instituut voor toekomstig verlies' biedt in tegenstelling tot traditionele sterfhuizen plaats aan terminale gasten van alle leeftijden. Het combineert de functie van sterfhuis met onder meer een kunstcentrum en een opleidingsinstituut voor stervensbegeleiders. Door het bijeenbrengen van verschillende leeftijdsgroepen en functies ontstaat er een tijdelijke, dynamische samenleving. Daardoor blijven de gasten betrokken bij het sociale leven. Het gebouw biedt daarnaast overigens ook de mogelijkheid om het sterfproces op zeer private wijze vorm te geven. Naast deze wisselwerking tussen publiek en privé vormt de surrealistische overgang naar het onbekende hiernamaals het uitgangspunt voor het ontwerp.
Op het verlaten terrein van Psychiatrisch Ziekenhuis Sint Anna te Venray bevinden zich in een natuurlijke omgeving een groot aantal monumentale paviljoens en prachtige bomen. Hoge stuifduinen scheiden het terrein van de omliggende stad Venray. Hierdoor is het terrein zeer geschikt als locatie voor 'Eindstation'. De plek die sedert honderd jaar geldt als een microkosmos voor psychiatrische patiënten krijgt een nieuwe betekenis als uitvalsbasis voor de drukke stedeling en de hulpbehoevende mens. Haaks op het psychiatrisch gebouwensysteem 'wortelt' het nieuwe belevingsgebouw tussen de verschillende landschapstypen.
Boven het golvende maaiveld beleven de gasten vanuit hun private verblijf de levendige rust van het park. Tussen de poten van het gebouw bevinden zich trappen die de gastenverblijven met het landschap verbinden. De private kamers zijn naar believen samen te voegen door middel van een oneindige looproute die alle ruimten in het gebouw verbindt. Personeel, gasten en bezoekers hebben zo de mogelijkheid elkaar te ontmoeten. Voorts bieden funiculaires op traploze wijze toegang tot ondergrondse ruimtes waar genoten kan worden van een diner, een schoonheidskuur, een museumbezoek of een afscheidsfeest. Deze verholen ruimten maken zich op het maaiveld kenbaar door diepe uitsneden waarmee het gebouw zich tevens hecht aan het surrealistische landschap.