Nederlands English

Ik als haar. De verhalen van 3 vrouwen: een vrouw van Bousbir, een dienstmaagd, en ik worden één en materialiseren ons in deze drempel van vergankelijkheid. / Me as her. The stories of three women – a woman of Bousbir, a handmaid, and myself – become one and materialize in this Threshold of Evanescence.
Ik als haar. De verhalen van 3 vrouwen: een vrouw van Bousbir, een dienstmaagd, en ik worden één en materialiseren ons in deze drempel van vergankelijkheid. / Me as her. The stories of three women – a woman of Bousbir, a handmaid, and myself – become one and materialize in this Threshold of Evanescence.

Uitgevouwen overgangszone. De overgangszone is geweven met een zorgvuldig ontworpen choreografie van licht, muren en openingen, die bij de vrouwen een gevoel van tijdelijkheid en individualiteit oproepen. / Threshold unfolded. The threshold is woven with a careful choreography of light, walls and openings, imbuing the women with a sense of temporality and individuality.
Uitgevouwen overgangszone. De overgangszone is geweven met een zorgvuldig ontworpen choreografie van licht, muren en openingen, die bij de vrouwen een gevoel van tijdelijkheid en individualiteit oproepen. / Threshold unfolded. The threshold is woven with a careful choreography of light, walls and openings, imbuing the women with a sense of temporality and individuality.



Licht, muur en opening: drie soorten muren. Ik heb 3 soorten ruimtelijke systemen samengesteld op basis van verschillende licht-muurrelaties, en heb vervolgens 3 soorten muren verder ontwikkeld als ontwerphulpmiddelen voor mijn interventie. / Light, wall and opening: three types of walls. I compiled three types of spatial systems based on different light-wall relationships, and then developed three types of walls as design tools for my intervention.
Licht, muur en opening: drie soorten muren. Ik heb 3 soorten ruimtelijke systemen samengesteld op basis van verschillende licht-muurrelaties, en heb vervolgens 3 soorten muren verder ontwikkeld als ontwerphulpmiddelen voor mijn interventie. / Light, wall and opening: three types of walls. I compiled three types of spatial systems based on different light-wall relationships, and then developed three types of walls as design tools for my intervention.

‘Denkt u dat God luistert naar deze machines?’ ‘Nee’ / ‘Do you think God listens ... to these machines?’ ‘No’ (Margaret Atwood, The Handmaid’s Tale)
‘Denkt u dat God luistert naar deze machines?’ ‘Nee’ / ‘Do you think God listens ... to these machines?’ ‘No’ (Margaret Atwood, The Handmaid’s Tale)




PROJECTINDEX
 
A THRESHOLD OF EVANESCENCE FOR THE WOMEN OF BOUSBIR
Technische Universiteit Delft
ARCHITECTURE

Dit project is een interventie van twee gebouwen en een poort langs de route van het ommuurde district Bousbir Quartier Réservé in Casablanca, naar de extern gesitueerde medische voorziening. De wekelijkse route die de vrouwelijke bewoners van het district afleggen voor de verplichte soa-inspectie voert door een uitgestrekte overgangszone tussen de twee realiteiten, die van het district en die van de externe medische voorziening. Het project daagt de rollen van het licht, de muur en de openingen in Bousbir uit en werkt met deze bescheiden middelen bij het (her) introduceren van 'tijdelijkheid' en het gevoel van 'individualiteit' bij de vrouwen die in het district leven
Het Bousbir Quartier Réservé (1924-1955) was een sterk gereguleerde, volledig ommuurde rosse buurt. Ze was gebouwd om de seksuele behoeften van Europese mannen te bevredigen en het was een oplossing voor het soa-probleem veroorzaakt door koloniale prostitutie tijdens het Franse protectoraat in Casablanca. Het was een projectie van een fantasie uit het Verre Oosten, een erotisch themapark. Maar voor de werkende vrouwen binnen was Bousbir een eeuwigdurende gevangenis waar de tijd voortkruipt en de vrouwen van hun individualiteit beroofd werden. Een situatie die overeenkomsten vertoont met de sociale orde van de religieuze dystopie van The Handmaid's Tale van Margaret Atwood. In zekere zin was het district Casablanca in het klein.
Het begrip 'Potemkin-stad' illustreert levendig hoe de duisternis van Bousbir werd gemaskeerd door een strategisch gebouwd filter voor mannen in architecturale en sociale lagen. Verder onderzoek naar de aard van Bousbir en haar theoretische ontwikkeling werd gedaan aan de hand van morfotypologisch onderzoek samen met de analyse van literaire fictie.
Door de steeds veranderende kwaliteit van licht dat zich op allerlei manieren manifesteert door de verschillende eigenschappen van muren, wordt een gevoel van tijdelijkheid opgeroepen. Daarnaast wordt het gevoel van individualiteit in een collectieve setting versterkt wanneer meerdere perspectieven samenkomen door middel van zorgvuldig geplaatste en geproportioneerde openingen. Met deze middelen zijn drie ruimtelijke systemen met verschillende licht-wandrelaties ontwikkeld. Ten eerste de abstractie van de muur wanneer sterk direct licht wordt vormgegeven en gemanifesteerd door de muur. Vervolgens de abstractie van het licht wanneer muren zich manifesteren door indirect licht waardoor hun materialiteit zichtbaar wordt. Tenslotte de abstractie van muur en licht wanneer muur en indirect licht samenwerken om een optische illusie van een achterliggende realiteit te creëren.
De drie soorten muren werden vervolgens dienovereenkomstig verder uitgewerkt op theoretisch en technisch niveau, waarmee deze overgang tot een ruimtelijke sequentie werd gevormd. Terwijl de overgang die is gebouwd om het opnieuw lezen van de werkelijkheid mogelijk te maken desintegreert, wordt het opnieuw koppelen van de verre herinneringen van tijdelijkheid en individualiteit mogelijk gemaakt.
Ten slotte is dit project ook een architecturale weergave van mijn zelfonderzoekend proces. De verhalen van drie vrouwen, een vrouw van Bousbir, een dienstmaagd en ikzelf, komen samen en komen tot uitdrukking in deze overgang van vluchtigheid.