Nederlands English

Isometrie Marine Etablissement Amsterdam [MEA]
Isometrie Marine Etablissement Amsterdam [MEA]

Isometrie centrale plein
Isometrie centrale plein

Maquette centrale plein
Maquette centrale plein

Ruimtelijke sequentie
Ruimtelijke sequentie

Fragment kopgevel en langsgevel centrale plein
Fragment kopgevel en langsgevel centrale plein

Impressie doorgang met zicht naar depot Scheepvaartmuseum
Impressie doorgang met zicht naar depot Scheepvaartmuseum

Impressie poort met zicht naar water en Het Scheepvaartmuseum
Impressie poort met zicht naar water en Het Scheepvaartmuseum

Impressie plein vanuit arcade
Impressie plein vanuit arcade




PROJECTINDEX
 
DE SEQUENTIËLE RUIMTE
Rotterdamse Academie van Bouwkunst
ARCHITECTURE

De leegte als uitgangspunt voor een architectonisch stadsplan op het Marineterrein in Amsterdam.
Het Marine Etablissement Amsterdam is van oudsher een verborgen enclave. Op deze historische plek, die 350 jaar lang een gesloten vesting is geweest, biedt dit project een tegenpool van rust en introspectie aan de drukte van de stad. Het gebied is niet objectmatig verkaveld maar de leegtes zijn omsloten en architectonisch ontworpen.
Het terrein krijgt twee gezichten. Langs de randen bevinden zich groene en open ruimten, met een panoramisch uitzicht over het water. De binnenpleinen zijn introvert en ommuurd. Ze kaderen specifieke uitzichten op de historische binnenstad en haar relicten in.
Alle architectonische moduleringen zijn er op gericht om de weldaad van leegte en sequenties van stedelijke ruimte te beleven. Het plaatsen van ronde bogen dwars over de lengte van een arcade, het varieren in groottes, hoogtes en dieptes, verschillen aanbrengen in vloerniveaus en de bewuste wisseling van brede naar slankere kolommen. Deze ingrepen brengen onderscheid aan in de doorgaande, open ruimte. Het wordt zo mogelijk gemaakt om, ook al ben je in dezelfde ruimte, je toch in een volgende ruimte te wanen.
Onder dit alles ligt een repeterende draagstructuur die geënt is op de alledaagse banaliteit van parkeren. Er is een continue wisselwerking tussen dit dwingende grid en de behoefte aan luchtige, afwisselende sequenties bovengronds. De draagstructuur ligt aansluitend aan de aangrenzende grachtengordel in één richting over het plan. Hierdoor ontstaat er een verschil in de dikte van de massa’s in een verhouding van 2 tot 3. Dit werkt door in verschillen in buitenkamers, tussenruimten en woningtypes.
Uiteindelijk resulteert de wederzijdse afhankelijkheid van ruimten in een pulserende ruimtelijkheid. Doordat je als gebruiker op hetzelfde moment verschillende ruimten waarneemt, is de ruimtelijke ervaring dynamisch in plaats van stationair. De stad wordt zo een serie structuren en ruimten in plaats van een verzameling van losse objecten.

Via de historische toegangspoort betreed ik een domein van fragiele, intieme en constant aan verandering onderhevige tuinen. Ik dwaal door ommuurde buitenkamers. De stad en haar geluiden liggen achter mij. Ik neem de materialen en constructies in mijn omgeving waar, elk met een eigen structuur, ritme en kleur. Een gevoel van geborgenheid valt over me heen. Er heerst een serene stilte. Ik doorkruis het plein en zoek de beschutting van de arcade. De zware kolommen en wisselende dieptes leveren een sensatie van licht en schaduw.
De ommegang biedt omsloten doorkijken naar volgende kamers en stadsgezichten. Zo kijk ik uit over het ruwe water van het IJ, dat contrasteert met de strenge orde en het ritme van de stedelijke wanden om me heen. In de verte ligt het Scheepvaartmuseum, als een prachtig schilderij van een verstild stadsbeeld.