Nederlands English

Bestaand Oosterschelde landschap
Bestaand Oosterschelde landschap

Nieuwe ruimtelijke typologiën
Nieuwe ruimtelijke typologiën

Ecologische voordelen en saneringscycli
Ecologische voordelen en saneringscycli

Nieuwe ruimtelijke typologiën
Nieuwe ruimtelijke typologiën

Voorstel Oosterschelde
Voorstel Oosterschelde

Nieuw estuarium
Nieuw estuarium

Nieuwe territoriale rand
Nieuwe territoriale rand




PROJECTINDEX
 
A NON-STRAIGHTFORWARD ARCHIPELAGO
Technische Universiteit Delft
URBAN DESIGN

Op een testlocatie in de Oosterschelde in de provincie Zeeland presenteert dit afstudeerplan een voorstel voor een productief en beschermend ecosysteem. Er zijn vier nieuwe ruimtelijke typologieën ontworpen: voor zeewier plantages; velden met mosselpalen; oesterriffen en kwelders. Het is de bedoeling om met deze combinatie van ecologische infrastructuren verregaande milieuvoordelen te realiseren. De voorgestelde bundeling van de verschillende kringlopen maximeert het rendement. Zoals de reductie van de golfhoogte en het stimuleren van complexe relaties tussen voedsel en koolstof kringlopen en de aanwezige leefomgevingen.
Nieuwe functionele en administratieve systemen kunnen elkaar in dit plan overlappen ten einde solitaire gemeenschappen en stedelijke centra met elkaar te verbinden. De nieuwe netwerken en de daaraan gekoppelde samenwerking is nodig voor de distributie van de gekweekte biomassa, lokale energie, warmte alsook voedsel. Door het nieuwe landgebruik, essentieel voor de bescherming van het land tegen overstromingen, ontstaat zo een nieuw complex systeem van economische, culturele en sociale verbindingen. De culturele en productieve voordelen en de ecologische en sociale synergie van de ontwikkelde ecologische infrastructuren is getest op een gebied van 100 km2. Daarbij is ook de potentie meegenomen van deze nieuwe productieve en protectieve manieren van landgebruik voor de ontwikkeling van de visuele en culturele kwaliteiten van de landschappen in een minder eenduidige en meer gevarieerde delta.
Deze voorstellen vormen een antwoord op de beperkingen van de huidige situatie. De Deltawerken vormen nu de protectieve infrastructuur. Ze beperken de natuurlijke processen in het estuarium die in de tijd voor de realisatie van de Deltawerken de fysieke, sociale en economische landschappen gevormd hebben. De hoogwaterbescherming van de Deltawerken is verweven met de bestaande infrastructuur. De kwaliteit van de natuurlijke habitats zijn daardoor aangetast en de biodiversiteit is verstikt. De ontwikkeling van geschikte condities voor urbaan en agrarisch landgebruik ging ten koste van natuurlijke processen en habitats.
Het statische stelsel van dammen, dijken en stuwen verliest zijn effectiviteit als de zeespiegel verder stijgt. De herziening van de huidige watermanagement strategie zou het estuarium in de Zuidwestelijke Delta kunnen herstellen. Natuurlijke systemen en habitats kunnen zich ontwikkelen, deels door ontpoldering. Daarmee ontstaan tegelijkertijd nieuwe dynamische infrastructuren die zich ontwikkelen met hun context, waaronder de stijgende zeespiegel zodat ze een blijvende bescherming bieden tegen hoog water. Deze nieuwe infrastructuren die gericht zijn op de gezondheid van de habitat kunnen daarnaast ook duurzame sociale en economische structuren in de stedelijke gebieden bevorderen.