Nederlands English


Project gezien van de Carnotstraat
Project gezien van de Carnotstraat

Binnenruimte tussen de glanzende filmzalen en de transparante wand met liften en trappen
Binnenruimte tussen de glanzende filmzalen en de transparante wand met liften en trappen

Dwarsdoorsnede waarin enkele verticale zichtassen zijn te onderscheiden Hotel Filmhuis Foyer en galerie Zaal
Dwarsdoorsnede waarin enkele verticale zichtassen zijn te onderscheiden Hotel Filmhuis Foyer en galerie Zaal

Lamellen van de klimaat gevel regisseren het zicht naar binnen. De verschillende transparanties van de lamellen en de verschillende patronen van gesloten en geopende lamellen maken het regisseren mogelijk.
Lamellen van de klimaat gevel regisseren het zicht naar binnen. De verschillende transparanties van de lamellen en de verschillende patronen van gesloten en geopende lamellen maken het regisseren mogelijk.







PROJECTINDEX
 
POLYVALENT PODIUM
Academie voor Architectuur en Stedenbouw - Tilburg
ARCHITECTURE

Het ontwerp betreft een publieke foyer aan het Koningin Astridplein in het hart van Antwerpen. Aan de overzijde van het plein staat de Spoorwegkathedraal voor TGV, trein en metro waar het project ondergronds naadloos op aansluit. De publieke foyer is in concept het best te vergelijken met een plein met zijn omliggende functies. Feitelijk komt het programma neer op een hotel met 110 kamers, een filmhuis, een galerie, een multifunctionele zaal, enkele winkels, bars en restaurants alle gelegen aan de publieke foyer. Verschillende nevenfuncties van het hotel zoals foyers, bars, het zwembad, de fitnessruimte en de kapper worden in de gezamenlijke foyer geplaatst. Vervolgens worden de functies zo in en rond de foyer geplaatst, dat de foyer op alle niveaus ontsloten wordt voor nieuw publiek. De programmaonderdelen hebben elk hun eigen ritme, zo zorgen ze ervoor dat de winkels, bars en restaurants in de foyer de hele dag bezocht worden. De foyer is nu niet alleen interessant voor de hotelgast, maar ook voor de Antwerpenaar.
Deze complexiteit in de locatie en het programma vormt een interessante context om een antwoord te zoeken op de vraag in hoeverre Architectuur in staat is het indringende effect van films te benaderen. Het draait hierbij om het verschil tussen het reële en het imaginaire. Het imaginaire dat appelleert aan herinneringen, associaties en verbeeldingen van het dagelijks leven. Het ontwerp van het project is voornamelijk gebaseerd op een lichtconcept. De basisstructuur wordt mat zwart, de vloeren worden uitgevoerd als een licht grijs hoogglanzend oppervlak. Hierin zal alles wat verlicht is, bijvoorbeeld de bezoekers, zichtbaar zijn door spiegeling.
De programmaonderdelen in de foyer worden gescheiden door dubbel glazen wanden. Tussen de wanden wordt de verlichting opgenomen en worden diverse beelddragers opgehangen variërend van grafische zeefdrukken tot geperforeerde platen. Het verschil in lichtintensiteit zorgt samen met de beelddragers voor een doorzichtige publieke ruimte, een ruimte waar het reële en het imaginaire elkaar afwisselen.
Vanaf het stationsplein kan men door de klimaatgevel tot diep in het gebouw kijken. De klimaatgevel is opgebouwd uit lamellen met diverse transparanties die het zicht naar binnen regisseren. De ervaring zit hem in het totaal, men wordt geconfronteerd met onverwachte programma’s.
Men kwam voor het congres, besloot te gaan eten, een film te zien, is Antwerpen in gegaan om voor het slapen terug te keren naar het project. Wat zal bepalend zijn voor de herinnering, het congres, het eten of de hele avond, Antwerpen of het Polyvalent Podium?