Nederlands English

Situatie
Situatie

Doorsnede
Doorsnede


Geveldetail
Geveldetail

Interieur, gang langs de gevel
Interieur, gang langs de gevel




PROJECTINDEX
 
ARCHITECTURAL OBSTINACY
Technische Universiteit Delft
ARCHITECTURE

De plantitel heeft betrekking op onze ontwerphouding. Architectural Obstinacy ofwel de eigenzinnigheid van de architectuur gaat uit van een niet vanzelfsprekende relatie tussen vorm en gebruik. De architectuur krijgt dan een meer persoonlijke betekenis en is gericht op de fysieke beleving.
Het plangebied is Amsterdam Nieuw West. De uit de jaren vijftig daterende, ruim opgezette modernistische wijk is destijds ontworpen als een monoculturele wijk waarbinnen elk individu onder gelijke omstandigheden kan leven. Tegenwoordig is 40% van de bewoners migrant. De verschillende groepen, immigranten en autochtonen, jeugd en bejaarden, leven er naast elkaar maar langs elkaar heen. Dit leidt tot verveling, desinteresse in de directe omgeving en uiteindelijk tot gevoelens van onveiligheid en criminaliteit. Wij denken dat er een relatie bestaat tussen dit gemis aan sociale binding en de schaal, onbepaaldheid en continuïteit van de openbare ruimte.
Dit roept de vraag op hoe we een nieuwe stedelijke kwaliteit kunnen introduceren in Amsterdam Nieuw West. Daarbij richten we ons op het bevorderen van de ontmoetingen en confrontaties tussen de bewoners opdat de mensen begrip voor de ander kunnen ontwikkelen. Onderzocht wordt op welke wijze met behulp van de architectuur activiteiten en groepen bij elkaar gebracht kunnen worden. Dit zonder alle relaties vast te leggen en ook zonder dat het een vrijblijvende omgeving wordt. Daarbij speelt de vraag wat architectuur kan betekenen in de gedifferentieerde culturele context.
We hebben deze houding uitgewerkt in een brede technische VMBO school in Amsterdam Nieuw West, met in hetzelfde gebouw een boksschool en fightarena. Op die manier mengen verschillende schalen, tijdschema’s, programma’s en gebruikers en wordt het gebouw niet met één bepaalde activiteit geassocieerd. In tegenstelling tot de gebouwen in Nieuw West, die opgetild zijn boven het maaiveld en zich afkeren van de openbare ruimte, is het ontwerp als een rots waar je op kan klimmen, een object dat aangeraakt mag worden. De vorm definieert verschillende nieuwe plekken en activeert de omringende ruimte van Nieuw West.
De massa van deze rots bestaat uit clusters van lokalen. De openbare ruimte wordt voortgezet in de schoolgangen die langs de buitenkant uit de massa zijn gehakt. Zo sluit het gebouw aan op het plein waar alle gebruikers, leerlingen, leraren, boksers en bezoekers samenkomen. Dit contrast tussen gesloten massa en open gangen is in de uitwerking en detaillering van lokalen, gangen en gevel voelbaar gemaakt.
Op deze manier presenteert het ontwerp een alternatief voor de tendens om scholen meer en meer gecontroleerd te maken en af te keren van de straat. Door juist aan te sluiten op wat er buiten de school gebeurt, wordt de school een sociale plek waar leerlingen hun eigen verantwoordelijkheid kunnen ontwikkelen, die vooral ook buiten de schoolgrenzen van belang is.