Nederlands English



Plattegrond
Plattegrond

Gebouw vanaf maaiveld
Gebouw vanaf maaiveld

Interieur patio met houten trappen
Interieur patio met houten trappen

Kantoor
Kantoor




PROJECTINDEX
 
IN.GRADIENT
Rotterdamse Academie van Bouwkunst
ARCHITECTURE

Het ontwerp voor een verzamelgebouw met wonen, werken en commerciële voorzieningen aan de Hoogstraat in Rotterdam heeft als doel een aanzet te geven tot een gelaagde stad. Daartoe wordt voorzien in graduele overgangen tussen de openbare en de private ruimte. Een duurzame en accommoderende architectuur moet mogelijkheden scheppen zonder uitsluiting te veroorzaken. Het plan neemt daarmee stelling tegen de heersende trend naar een 'gescheiden stad' met steeds hardere barrières tussen openbaar en privé.
Op grond van een analyse van ontsluitingsprincipes van openbare, semi-openbare en private gebouwen, is voor het Franse ensuite-model als ordeningsprincipe gekozen. Dit principe bestaat uit aan elkaar geschakelde kamers zonder gangen of vastgelegde verkeerszones. Dit heeft ver strekkende gevolgen voor het gebruik van het complex. De ontsluiting is gebaseerd op afhankelijkheid. Om de gewenste kamer te bereiken moet telkens een andere kamer doorkruist worden. De gelijkvormige kamers hebben een hoge mate van uitwisselbaarheid, waardoor er uiteenlopende functies gehuisvest kunnen worden.
Het ontwerp bestaat uit een betonnen karkas van kamers en openingen. De rigide
structuur van gelijkvormige kamers is voorzien van een breed scala van verschillende openingen. De maat en positionering van de openingen zijn van cruciaal belang voor het gebruik. Ze veroorzaken graduele verschillen tussen de kamers. De lichttoetreding, bereikbaarheid, zichtbaarheid en fysieke toegankelijkheid verschilt per kamer. Er is een toolbox ontwikkeld die een overzicht biedt van de mogelijkheden en de beperkingen van de verschillende openingen. Daarnaast is in het ontwerp slechts een aantal patio’s en stijgpunten vastgelegd. Toegevoegde elementen als houten deuren en houten trappen vormen een dynamisch instrument waarmee de gebruikers in onderling overleg hun eigen mate van privacy kunnen regelen door deuren te openen of af te sluiten. De 'topologie' van ruimten en openingen leidt tot verschillende 'gebruikszones'. De gebruikszones hebben verschillende niveaus van openbaarheid voor verschillende gebruikersgroepen. Dit bepaalt de potentie voor de verschillende commerciële functies en woonprogramma’s. Deze potenties zijn vrij 'vloeibaar', soms duidelijk en hard maar soms ook onvoorspelbaar.
Het ontwerp van het karkas vormt slechts het startpunt. De gebruikers zorgen zelf voor doorontwikkeling en invulling van de structuur. De dynamiek van het gebruik krijgt zijn weerslag in het interieur en het exterieur. Het uiterlijk is hierdoor voortdurend aan veranderingen onderhevig. De spelregels liggen verankerd in het karkas, de rol van de ontwerper is bij ingebruikname uitgespeeld.