Nederlands English

Vogelvlucht perspectief
Vogelvlucht perspectief

Doorsnede over het woongebouw en het hotel
Doorsnede over het woongebouw en het hotel

20 liftschachten
20 liftschachten

Combinatie van woontypes
Combinatie van woontypes

Terrassen en veranda's
Terrassen en veranda's

Secundaire ontsluitingroutes op het zuiden
Secundaire ontsluitingroutes op het zuiden

Doorsnede over de scheepsloods en de hotelfoyer
Doorsnede over de scheepsloods en de hotelfoyer

Opgetild parkeerdek
Opgetild parkeerdek




PROJECTINDEX
 
MET TWEE MATEN
Technische Universiteit Eindhoven
ARCHITECTURE

ontwerp voor een complex woongebouw in de Amsterdamse Houthavens
In de leegte aan het IJ, tussen de orde van de stad en de dynamiek van de havens, is een enorme kolos gepland. In het isolement van de Houthavens gedraagt het hybride gebouw zich als een pionier. Het complex herbergt 240 woningen, een hotel met 100 kamers en een aantal publieke functies zoals een bowlingbaan, een sport- en zwemcentrum, congresruimten, bar, restaurant, boothuis en verhuurbare werkruimten. De Houthavens bevinden zich in het spanningsveld tussen de gestichte, permanente stad zoals Aldo Rossi die beschrijft en de tijdelijke bezetting van ruimte, het kampement, vergelijkbaar met Nieuw Babylon van Constant Nieuwenhuys. De bewoner of gebruiker kan zich door deze situering van het complex buiten de wetten van de traditionele stad plaatsen en in plaats daarvan deelnemen aan een cultuur van allianties. Elke publieke activiteit dient als decor voor een andere bezigheid. De activiteiten veranderen met de tijd doordat buitenruimtes gedeeld worden en zo steeds een ander karakter krijgen. De wisselende allianties verrijken het leven binnen het gebouw. De meer private onderdelen met woningen en hotelkamers zijn boven de collectieve wereld uitgetild. De verschillende onderdelen geven gezamenlijk vorm aan het nieuwe gebruik van de Houthavens. Het kolossale volume speelt mee in de grote schaal van het water, de havens en de industrie en bewaart het specifieke karakter van het grootschalige IJ.
Een belangrijke inspiratiebron voor de functionele opzet van het complex is 'the Trial', de verfilming door Orson Welles van Kafka's gelijknamige roman. De sterke ruimtelijke contrasten die deze film zijn karakter geven hebben model gestaan voor de routing door het publieke deel dat zich bevindt in de plint van het complex. Daarop rust de hoogbouw met de woningen en het hotel. Als een wortelstok zijn de publieke gebouwdelen vervlochten in de verschillende lineaire banen die voetgangers, fietsers en autoverkeer door het gebouwcomplex sturen. De lineariteit ordent de architectuur van 'le Plus Grand Nombre', het bouwen met een grote schaal. Het resultaat van de verweving is een opeenvolging van ruimten die contrasteren in schaal en afmeting. Binnen elk publiek volume beweegt de gebruiker zich haaks op de verkeersbanen. Bij elk kruispunt is er de mogelijkheid van uitwisseling tussen de twee systemen. Hier bevinden zich entrees of buitenruimten. Er is sprake van een grote variëteit aan ruimten, elk met hun eigen specifieke gebruik.
Dit afstudeerproject gaat over de creatie van een cultuur in een gebouw. Er ontstaat in het complex een gemeenschap die door zijn schaal en isolement het karakter krijgt van een stad in een stad. Het wonen vindt hier plaats in een cultuur die zich losmaakt van de reglementering van de stad, de bewoners krijgen zo de gelegenheid om zich los te maken van de vaste maatschappelijke rollenpatronen.