Nederlands English

Doorsnede De hellingbaan snijdt door het massieve blok waardoor licht en lucht tot diep in het gebouw kunnen doordringen.
Doorsnede De hellingbaan snijdt door het massieve blok waardoor licht en lucht tot diep in het gebouw kunnen doordringen.

Het park strekt zich via de hellingbaan uit tot in het gebouw.
Het park strekt zich via de hellingbaan uit tot in het gebouw.

Doorsnede De hellingbaan snijdt door het massieve blok waardoor licht en lucht tot diep in het gebouw kunnen doordringen.
Doorsnede De hellingbaan snijdt door het massieve blok waardoor licht en lucht tot diep in het gebouw kunnen doordringen.

Maquette
Maquette

Plattegrond niveau +5 m Entree museum De hellingbaan dringt op dit niveau het gebouw binnen en slingert door de tentoonstellingsruimten.
Plattegrond niveau +5 m Entree museum De hellingbaan dringt op dit niveau het gebouw binnen en slingert door de tentoonstellingsruimten.

Plattegrond split level, balkons en secondaire entrees. De spiraalvormige hellingbaan geeft toegang tot de verschillende functies.
Plattegrond split level, balkons en secondaire entrees. De spiraalvormige hellingbaan geeft toegang tot de verschillende functies.

Activiteitenvloer en dakterrassen. De orthogonale liggers verdelen de ruimte op deze verdieping en beschutten het kunstmatige landschap van de onderliggende verdiepingen.
Activiteitenvloer en dakterrassen. De orthogonale liggers verdelen de ruimte op deze verdieping en beschutten het kunstmatige landschap van de onderliggende verdiepingen.




PROJECTINDEX
 
AGORA IN ROTTERDAM
Technische Universiteit Delft
ARCHITECTURE

Het plan richt zich op de herdefiniëring van de openbare ruimte in de hedendaagse stad. Meer specifiek op hoe de architectuur van openbare gebouwen zich verhoudt tot de voortdurende veranderingen en transformaties van de openbare ruimte in de 21e eeuw. Voorbeelden van vragen die zich daarbij voordoen zijn hoe de snel veranderende programma's opgenomen kunnen worden in duurzame bouwkundige structuren, op welke wijze verschillende programma's gestapeld kunnen worden ter verdichting van de stad, hoe de veiligheidsproblematiek van openbaar toegankelijke gebouwen opgelost kan worden.
Verveling schijnt een belangrijke rol te spelen in het succes of het falen van openbare ruimte. Verveling is de uitdrukking van monotonie, van altijd hetzelfde. Verveling is ook de drijvende kracht voor het ondernemen van actie. Het huis te verlaten, zich in het te publiek begeven en te consumeren en misschien om consumeren in iets anders te veranderen dan zogenaamde passieve activiteit. Als een architect het leven van alledag, inclusief verveling, het mixen van hoge- en lage cultuur en bijvoorbeeld het zoeken van het experiment als gegeven accepteert zou hij zich over moeten geven aan de moderne conditie. Ik ben van plan te luisteren naar het generieke en dat te confronteren met een speelse architectuur. Binnen die architectuur is beweging even belangrijk als stilstand, het generieke even belangrijk als het specifieke.
Het ontwerp betreft een gebouw waarin culturele functies gecombineerd zijn met tentoonstellingsruimten, een multifunctioneel theater en werkruimten voor bezoekende artiesten die ter plekke kunnen werken. De ontmoetingsruimte 'agora' is gekoppeld aan ruimte die bedoeld is voor studie, de 'academia'. Dit naar analogie van het model van de architect Frank van Klingeren, die in zijn streven naar een meer humane samenleving het concept van 'ontklontering' gebruikte om homogene groepen met elkaar in contact te brengen. Ook de kunstenaar Peter Struyken vormde een inspiratiebron voor het ontwerp. Deze laatste stelt dat in een echt enerverende omgeving de individualiteit van elk individu optimaal gestimuleerd wordt. Belangrijk is daarbij dat een individu zich kan oriënteren en zich kan identificeren met de omgeving. In de visie van Struyken kan dat bereikt worden door in een grote, bijzondere ruimtelijke eenheid verschillen en complicaties te introduceren. Daardoor wordt de relatie tussen gebouw, menselijke maat en de natuur geconsolideerd.
Kenmerkend voor het plan is het doortrekken van het landschap in het gebouw en de aanwezigheid van een externe route, de hellingbaan, die verschillende doelen dient. In de eerste plaats brengt ze licht in het massieve gebouw. Daarnaast geeft de hellingbaan op verschillende plaatsen toegang tot het complex. Ten derde draagt ze bij aan het ontstaan van een gevoel van saamhorigheid binnen het gebouw doordat ze, cirkelend rond de agora ruimte biedt aan creativiteit. Tenslotte biedt ze aanknopingspunten voor de identificatie van het individu met de omgeving en stimuleert zo de individualiteit binnen de gemeenschappelijke ruimte.
Het complex is opgebouwd uit drie verschillende plattegronden die tot uitdrukking komen in verschillende structuren. De beide onderste lagen hebben een vrije vorm en bestaan uit twee vervlochten spiralen rond het theater. De derde laag vormt het dak dat het artificiële landschap eronder beschermt. Een ononderbroken vloerveld met daaraan een veelheid aan functies slingert rond de open, multifunctionele agora. Het gebouw heeft daardoor het karakter van een continu landschap met wisselende aandachtspunten.