Aan het water in Amsterdam Noord, biedt een nieuwe school ruimte aan de gewenste vernieuwing van het onderwijs.

'Books, no matter how scholarly are always biographies of their authors'
Annabel Jane Wharton

Na jaren van verwaarlozing en gebrekkige budgetten, stelt het rapport van het Dijsselbloem Comité over vernieuwingen in het middelbaar onderwijs, dat onderwijs weer hoog op de politieke agenda staat. Gezien het maatschappelijk belang van dit vraagstuk spannen architecten zich in voor oplossingen die tegemoet komen aan alle eisen die worden gesteld aan de 'nieuwe school'.

Onze maatschappij, leefomstandigheden en verantwoordelijkheden zijn dramatisch veranderd in de laatste twintig jaar. Nu de school niet meer de enige bron van kennis is, is de vraag welke rol zij heeft in de maatschappij van vandaag. Daarmee wordt het ontwerpen van onderwijsgebouwen een grotere architectonische uitdaging dan ooit tevoren. Hoe kan iemand op een hedendaagse school individualistisch zijn en tegelijkertijd opgaan in een groep? Klaslokalen worden vaak vervangen door leeromgevingen; aula's zijn pleinen geworden. Heeft het klaslokaal zijn waarde voor de school verloren? En als alle ruimte in een school voor iedereen is, hoe vind je daar dan ruimte voor jezelf?

Het onderwijssysteem in Nederland is zeer divers: naast de traditionelere 'klassieke' onderwijsinstellingen, is er keuze uit Britse, Amerikaanse, Islamitische en Montessori scholen. Daarnaast zijn er allerlei vormen van bijzonder onderwijs (privé scholen). De Nederlandse maatschappij staat open voor experimenten in het onderwijs. Dit project maakt daar volop van gebruik en is gebaseerd op mijn eigen ervaringen op school in Sovjet Rusland. Je zou kunnen stellen dat een schoolgebouw het meest invloedrijke gebouw is dat een architect kan ontwerpen. Dit is de omgeving waar karakters en principes worden gevormd.

Opleiding: AvB Amsterdam | Studierichting: architectuur | Mentoren: Don Murphy, Holger Gladys, Heike Löhmann