Aan het noordelijk havenhoofd te Scheveningen vormt het sportcomplex een symbiose tussen architectuur en kustwering

Gelegen aan het noordelijk havenhoofd te Scheveningen vormt het sportcomplex een symbiose tussen architectuur en de kustwering, gevormd door de wind, gemaakt tegen het water.

Het ontwerp is een vervolg op het afstudeerrapport dat ik schreef in samenwerking met J. Pot. Daarin onderzocht ik de architectuur, de kustwering, de klimaatsverandering en de gevolgen ervan in acht verschillende Nederlandse toeristische kustplaatsen. Als belangrijk probleem komt naar voren dat de dynamische bezetting van kustplaatsen tijdens de vier seizoenen geen relatie met architectuur kent. Dat wordt mede veroorzaakt door de barrière die de waterkering opwerpt. In het rapport wordt duidelijk dat de superstorm, een combinatie van springtij en een zware noordwesterstorm, hèt fenomeen is waar onze kustwering tegen bestand dient te zijn.

De noodzaak om de zwakke schakels in de kustwering ter plaatse van Scheveningen te versterken heeft geleid tot een nieuw stedebouwkundig plan van de boulevard ontworpen door Manuel de Solà-Morales. In dit ontwerp wordt het autoverkeer gedegradeerd omdat het grootste deel van de boulevard is gereserveerd voor voetgangers en fietsers. Het ontwerp van Solà-Morales is, naar mijn idee, conceptueel niet volledig uitgewerkt. Zo wordt de glooiing rigoureus afgekapt en het knooppunt van het noordelijk havenhoofd, de golfbreker en de boulevard, gebruikt om de parkeerbehoefte te vervullen waar de auto's wederom aan de boulevard zullen domineren. Deze in mijn ogen onafgemaakte boulevard was voor mij een uitdaging en een goede locatie voor een ontwerp.

Het sportcomplex vormt een symbiose tussen architectuur en de kustwering waarbij de wind, één van de twee factoren voor een superstorm, van groot belang is geweest op architectonisch, landschappelijk en bouwfysisch gebied. Het warme zomers briesje, het geruis van het helmgras of het opspattende water zijn ervaringen die door de wind gevormd worden. Het gevoel, het geluid en de beweging van de wind zijn dan ook de ervaringen die ik zowel in het landschappelijke als het architectonische ontwerp heb laten terugkomen. In het ontwerp wordt de zuidwestenwind, de meest voorkomende windrichting, opgevangen door de zware schuine wanden. De lichte noordoostenwind 'het zomerse briesje', wordt langs de glooiing van de dijk geleid. De noordwestenwind, de gevaarlijkste wind als het gaat om de zeewering, wordt opgevangen door beide ontwerpelementen die samen een puntvormige massa vormen. Deze massa fungeert bij een zware noordwester storm als golfbreker waarbij de wind langs de gevel wordt geleid.

Het sportcomplex op de Scheveningse boulevard dat reageert op de gevaren van de klimaatverandering en vormt een aanvulling op de sporten die worden beoefend in de nabijheid van deze locatie. Sporten die, evenals de dynamiek van badplaatsen, afhankelijk zijn van de seizoenen.

Opleiding: TU Delft | Studierichting: architectuur | Mentoren: Robert Nottrot, Andy van den Dobbelsteen, Huib Plomp