Het ontwerp voor een asielzoekerscentrum in het historisch centrum van Maastricht is erop gericht om de woonomstandigheden van asielzoekers zoveel mogelijk te normaliseren. Daartoe wordt het bestaande model van een asielzoekerscentrum opgedeeld in kleine eenheden die verweven worden met de bestaande stedelijk structuur. Door het polycentrische model te plaatsen tegenover het gangbare panoptische model, slaat dit plan op een humane wijze een brug tussen 'de buitenstaanders' en de bestaande maatschappij. De beperkende contouren van de Nederlandse cultuur worden opnieuw gedefinieerd en daarmee verruimd. Dertien ontwerpen voor dertien verschillende locaties laten de typologische, ruimtelijke en programmatische mogelijkheden zien van dit model. Tegelijkertijd vormen ze samen een voorstel voor een asielzoekerscentrum in Maastricht.

Het project bestaat uit een heterotoop netwerk van verschillende privé-domeinen. Het vormt deels een autonoom systeem, terwijl het op verschillende knooppunten aansluit op het gangbare sociale systeem. De interactie met de reguliere inwoners van de stad vindt plaats op verschillende niveaus, verspreid over de stad en is daarmee veel minder beperkt dan de interactie bij het hek van een normaal asielzoekerscentrum.

In een bestaand bouwblok bij de 'Hof van Tilly' is het facilitaire centrum in combinatie met 100 wooneenheden ontworpen. De woningen zijn gegroepeerd rond patio's in een schijf van 50 bij 80 meter. Het ingelijste zicht op de hemel vanuit de patio en de lange horizontale zichtlijnen vanuit de langsgevel roepen een gevoel van omarming zowel als vrijheid op.

Uitgangspunt voor het ontwerp van het gehoekte volume met de centrale functies is de interactie met de omgeving. Het gebouw kijkt uit over Maastricht en legt een lange-afstandsrelatie met de andere openbare gebouwen zoals het stadhuis en de kerken. Door zijn verscholenheid dringt het asielzoekerscentrum zich echter niet op. Het presenteert zich naar de stad toe zowel als een instituut en als een willekeurig sociaal woningbouw project. Deze ambiguïteit komt tot uitdrukking in de materialisatie waarin rijke materialen toegepast zijn naast goedkope, ruwe, onafgewerkte materialen.

Opleiding: TU Delft
Studierichting: architectuur
Mentoren: Tony Fretton, Liane Lefaivre, Ype Cuperus