De door Rijkswaterstaat geplande bypass die de dreigende piekafvoeren van de Rijn en de Waal beheersbaar moet houden vormt de aanleiding voor dit regionale ontwerpproject voor het stadslandschap tussen Arnhem en Nijmegen. Naar verwachting zal deze groene rivier eens in de twintig tot veertig jaar volstromen om het overtollige water af te voeren. Deltawerken 2.0 beoogt deze civieltechnische opgave een ruimtelijke meerwaarde te geven en de betekenis voor het stedelijk knooppunt te optimaliseren.

De waterkerende dijk van de groene rivier is een landschapspark van 42 kilometer lang en gemiddeld 200 meter breed. De groene rivier staat garant voor een imposante grootschalige leegte van 3000 hectare in contrast met het omliggende kleinschalige stedelijk tapijt. Het dijkpark is de nieuwe voorkant voor de stedelijke ontwikkelingen in de Over-Betuwse regio. Nieuwe programma's zullen zich oriënteren op het dijkpark. Veel mensen zullen aan het park komen te wonen. Het park is uniek door zijn grootsheid en lineariteit. Een majestueuze beplanting van 50.000 iepen vormt een monumentale lijst rondom de leegte van de groene rivier. De iepenkathedraal geeft beslotenheid aan het park en biedt prachtige seizoenseffecten. Het tracé van het dijkpark is zorgvuldig georiënteerd op bijzondere bouwwerken in de Over- Betuwe, altijd heeft de bezoeker een kerk of kasteel in het vizier. Een breed scala aan sferen, ruimten en gebruiksmogelijkheden ontstaat doordat het standaard parkprofiel reageert op plaatselijke functies. Bij glastuinbouw is er bijvoorbeeld de noodzaak van een extra breed rietmoeras voor waterzuivering, terwijl bij woonwijken de boomrijen zich openen en aangename parkweides ontstaan. De dijkcoupures zijn vormgegeven als verbindingen door het park en als markante entrees van de groene rivier. Recreatieve vrijplaatsen van het dijkpark zijn de breed gedimensioneerde asfaltvlaktes van de wateroverlaten. Archeologische vindplaatsen uit de Romeinse tijd vormen een soort landschappelijke atollen in de leegte van de groene rivier. In deze, door een zes meter hoge dijk omringde idyllische binnenwerelden met landhuizen en hoogstamboomgaarden lijkt de tijd stil te staan. De massieve materialisering van de kunstwerken maakt dat de dreiging van het water steeds voelbaar is.

De afvoerfunctie van de groene rivier vereist volledige leegte. Het grondgebruik moet bestand zijn tegen krachtige waterstroming, mag weinig weerstand bieden en moet een inundatie van twintig dagen kunnen verdragen. Het type grondgebruik is voor de ontwikkeling van het dijkpark van ondergeschikt belang. Daarom wordt bewust niet gekozen voor één vorm van grondgebruik, maar wordt er een scala aan inrichtingsopties gegeven. De voorkeur gaat uit naar opties die de grootschalige leegte nodig hebben om goed te kunnen functioneren. Een voorbeeld dat aansluit bij de experimenten van de elektriciteitscentrale bij Nijmegen is de productie van biomassa uit olifantsgras. De groene rivier kan daarmee twee tot drie procent van de totale Nederlandse energieproductie verzorgen.

Opleiding: AvB Amsterdam
Studierichting: landschapsarchitectuur
Mentoren: Lodewijk van Nieuwenhuijze, Edzo Bindels, Joost van Hezewijk