Het afstudeerproject is ontworpen naar aanleiding van de prijsvraag 'A new opera house in Oslo'. Het operahuis wordt de nieuwe huisvesting van de Noorse opera en het Nationale balletgezelschap. Dit operahuis richt zich niet alleen op het uitvoeren van voorstellingen, maar ook op het produceren ervan.

Door het uitgebreide programma en de uiteenlopende activiteiten die er plaats vinden is er eigenlijk geen sprake meer van een klassiek operahuis, waar het publieke gedeelte een open uitstraling heeft en het gebruik alleen gericht is op het publiek. Wat achter de schermen plaatsvond achtte men van ondergeschikt belang en werd weggestopt in een gesloten doos. In het nieuwe gebouw werken 700 werknemers anderhalf jaar lang, dag in dag uit, aan een voorstelling. Het publiek maakt slechts de laatste drie uur van dit traject mee. Met dit gebouw wil ik de 'gesloten doos' openbreken door te ontwerpen vanuit de gebruikeisen van de werknemers.

De locatie is een baai die nu een havenfunctie heeft, de havenactiviteiten worden op korte termijn verplaatst, zodat de baai kan worden getransformeerd tot een gebied met een stedelijke functie. De opera heeft hierin centrale positie en is ontworpen als begeleider van de openbare ruimte, het vormt de spil waarlangs voorbijgangers zich bewegen.

Door de boven- en ondertonelen 'uit elkaar te trekken' en een hogere toneellift toe te passen, ontstaat op het maaiveld een transparante, open(bare) ruimte. De zaal is midden in het gebouw geplaatst, in plaats van beeldbepalend aan de buitenzijde. Hierdoor blijft meer geveloppervlak over voor de situering van de werknemersruimten. De verschillende functies en activiteiten zijn zó aan de gevel geplaatst, dat ze van buiten zichtbaar zijn en er een gevarieerd gevelbeeld ontstaat. Hierdoor voelen de werknemers zich verbonden met de buitenwereld, terwijl de voorbijgangers de wereld van het gebouw in al zijn verscheidenheid beleven.

Opleiding: TU Delft
Studierichting: architectuur
Mentoren: Emiel Lamers, Andrew Borgart & Lau Nijs