Het ontwerp voor de Limburgse zeppelinhaven komt vooral voort uit een fascinatie voor de techniek en de bouw van zeppelins. Daarnaast is het een grote uitdaging om een functie te ontwikkelen waar geen of nauwelijks hedendaagse referentieprojecten voor bestaan. Als milieuvriendelijk, veilig en commercieel alternatief voor enkele bestaande vervoersmiddelen op de middellange afstand zoals het vliegtuig en de hogesnelheidstrein is er sprake van een hernieuwde serieuze interesse van beleidsmakers voor luchtschepen. Als de zeppelin nieuw leven in wordt geblazen zal er zeker één zeppelinhaven in de Euregio, het gebied rond Maastricht, Aken, Luik, Heerlen en Hasselt, moeten komen. Na onderzoek is een definitieve keuze gemaakt voor een locatie in de parkstad Heerlen waarbij onder meer gelet werd op de belevingswaarde. De zeppelinhaven is vervolgens verweven met zijn omgeving. Bij het ontwerpen van zo'n groot en complex gebouw vormde de oriëntatie voor de reizigers een belangrijk uitgangspunt. Een breed scala aan aanverwante disciplines is in de ontwerpopgave betrokken zoals werktuigbouwkunde, stedebouwkunde en landschapsarchitectuur. De verschillende aspecten van de opgave werden onderzocht zoals de manier van reizen, de techniek, de typologie en de historie van de zeppelin. In het bijzonder is de wijze van aanlanden uitvoerig onderzocht, aangezien dit een van de grootste problemen van het luchtschip is.

Opleiding: AvB Maastricht
Studierichting: architectuur
Mentoren: Jo Janssen, Gerhard Kalhöfer & Joost Vroege