Het plan presenteert mogelijke opties voor de toekomst van de IJsseldelta. Gedurende de komende decennia zijn grote ruimtelijke veranderingen noodzakelijk vanwege de sterke toename van de waterafvoer van de rivieren. De IJssel krijgt wellicht een toename van 1/3 van de huidige extreme afvoer te verwerken. Rondom de IJsseldelta zullen de waterproblemen toenemen, omdat ook windopstuwing vanuit het IJsselmeer hier voor verhoging van het waterpeil zorgt.

Er zijn meerdere oplossingen denkbaar om de problemen omtrent de wateroverlast in de IJsselmonding tegen te gaan. De oplossingen lopen globaal uiteen van het wijzigingen van de nationale afvoerverdeling, het aanleggen van meerdere (nieuwe) IJsselarmen of het creëren van één of meerdere overlaat- en retentiegebieden voor tijdelijke opvang. Elk van de oplossingen heeft zijn eigen ruimtelijke impact op de regionale ruimtelijke ontwikkelingen van de IJsseldelta. Bij het opstellen van de hydraulische opties werden de kenmerkende landschapsvormende elementen van de IJsseldelta meegenomen zoals de bodemopbouw, het watersysteem, de landschapsgeschiedenis etc. Alle opties zijn ruimtelijk grof vertaald naar breedte, oppervlakte en tracering van het watersysteem en de hoogte van eventuele dijken. Uiteindelijk heeft dit ontwerpende onderzoek geresulteerd in één samengestelde optie. Dit hydraulisch concept lijkt vanuit ruimtelijk én hydraulisch oogpunt zeer kansrijk.

Het concept gaat uit van een vergrote interactie tussen oppervlakte- en rivierwater. Hierdoor nemen de waterstanden bij hoogwater af en nemen de belevingswaarden van het landschap, water en de historie op een (veilige) manier toe. De interactie tussen oppervlakte- en rivierwater kan verhoogd worden door het construeren van een delta in de IJsselmonding, ten noordwesten van Kampen. Door in de delta en het Kampereiland enkele landbouwgebieden onbedijkt te laten wordt de functie van de terpen als veilig toevluchtsoord weer in ere hersteld. Er ontstaat ruimte voor extensieve en alternatieve landbouw.

Als gevolg van regionale ontwikkelingen op infrastructureel vlak, zullen het station én het tracé van de N50 ten noorden van IJsselmuiden op termijn hun functie kunnen verliezen. De hierdoor ontstane ruimte voor rivierverruiming gaat gepaard met het ontwikkelen van een nieuw stedebouwkundig plan voor Kampen-IJsselmuiden met o.a. een nieuw stadsfront aan het water.

De meest extreme variant met een extra IJsselafvoer tijdens hoogwater van 1000 m3 per seconde behelst een bypass. Deze is ten oosten van IJsselmuiden gesitueerd. Tijdens hoogwater komt de natuurlijke hoogte waarop IJsselmuiden ontstond goed tot zijn recht. Om de bypass niet alleen in extreme situaties dienst te laten doen kan deze ook gebruikt worden als recreatief uitloopgebied en water(sport)verbinding tussen de IJssel, het Zwarte Water, Vecht en Friese meren.

Opleiding: WU Wageningen
Studierichting: landschapsarchitectuur
Mentoren: Michaël van Buuren & Klaas Kerkstra