Het ontwerp betreft een continu regionaal groen-blauw raamwerk in het gebied tussen Rotterdam en Den Haag. Het plan moet het idee van ruimte manifest maken en tegelijkertijd ruimte geven aan de onvermijdelijke verstedelijking in dit gebied. De strategie behelst het herdefiniëren van de begrippen stad en land, waarbij ruimtelijke continuïteit van het raamwerk gekoppeld wordt aan het begrip 'landelijk'. De buitenplaats wordt gebruikt als bouwsteen voor het raamwerk. De buitenplaats introduceert een wezenlijk andere structuur met een afwijkend occupatiepatroon. Buiten het regionale raamwerk kan de verstedelijking zijn weg vinden.

Het Tussengebied vormt een samenhangend geheel binnen de Deltametropool. Het karakter ervan wordt bepaald door waterberging en waterzuivering. Het water wordt niet alleen functioneel ingezet maar ook ruimtelijk, om het Hollandse landschap van droogmakerijen te accentueren. Het vormt daardoor een hedendaagse voortzetting van de Hollandse strijd tegen het water. De notie van de genius loci sluit daar bij aan. Tegenover de grote mate van uitgestrektheid van het landschap staat de geconcentreerde bebouwing van de buitenplaats.

In de uitgewerkte buitenplaats wordt gewoond en worden de principes en de werking van de waterberging en waterzuivering toegelicht in enkele tentoonstellingsplatforms. Deze laatste bevinden zich in de overgedimensioneerde hal van het woongebouw. Deze 'tussenruimte' die de volledige hoogte van het gebouw beslaat is het belangrijkste onderdeel van de buitenplaats. Hier ontstaat een idee van ruimte. Een gebogen wand doorbreekt als enige het orthogonale, van de polder afgeleide stramien. Hellingbanen schieten door deze ruimte heen en zorgen voor een steeds wisselende perceptie van binnen en buiten.

Opleiding: TU Delft
Studierichting: architectuur & stedebouw
Mentoren: Clemens Steenbergen, Max Risselada, Willem Hermans & Henk Mihl