Ontwerpen gaat bij mij steeds gepaard met onzekerheid. Onzekerheid omtrent keuzen en beslissingen. Onzekerheid over mijn eigen kennis en inzicht.

Het project werd gebaseerd op een prijsvraag, uitgeschreven door de Stad Antwerpen. Men wil drie aparte musea bundelen op het Eilandje, een te vernieuwen deel van de Antwerpse haven. Het betreft de collecties uit het Scheepvaartmuseum, het Volkskundemuseum en het Vleeshuis.

Het ontwerp zoekt naar een evenwicht in de belangenconflicten die een gebouw met zulke omvang en status met zich mee brengt.

De bestaande loods werd behouden en gekopieerd. Hierdoor ontstonden niet één maar twee identieke musea. Het nieuwe werd verschoven en gekanteld. Samen met de aanwezige ruïnes van het Hanzahuis uit de 18e eeuw en de restanten van de bestaande loods archiveert het nieuwe museum naast de diverse collecties ook haar eigen verleden.

Een onderzoek naar de vorm bracht me tot een ruimteprincipe dat toeliet om parallelle werelden te vervlechten door middel van beweging door de structuur heen. De geplooide constructie doet de bezoeker steeds een verdieping overslaan. Het is mogelijk om alle gescheiden programmaonderdelen achtereenvolgens af te werken in één continue beweging.

Het gebouw werd georganiseerd rondom een openbare binnenstraat. Deze voetgangers- en fietserszone zorgt voor de verbinding tussen het stadscentrum en de havenbuurt en doet tevens dienst als inkomhal.

De nieuwe structuur geeft gestalte aan de wensen van de stad, haar bezoekers en haar bewoners. Ze poogt ruimte te bieden voor een genuanceerde lezing, ruimte voor ontdekking.

Opleiding: AvB Tilburg
Studierichting: architectuur
Mentoren: Pnina Avidar, Martien Jansen, Wim Cuyvers & Arjen Oosterman