Dit gebouw vormde de belangrijkste reden voor ons om een bezoek aan Barcelona te brengen. Al vroeg in de morgen waren we bij het kleine paviljoen aan het immense plein aangekomen. Er heerste een serene stilte. Terwijl we rondliepen door het gebouw hoorden we in de verte een familie aankomen. Verwikkeld in een luidruchtig meningsverschil liepen ze in de richting van het paviljoen. Dit kan het toch niet zijn schalden hun stemmen over het plein. Dit betekende dus het einde van onze welhaast contemplatieve rust. Op het moment dat ze het basement van het gebouw betraden, veranderde hun houding plotseling. Aandachtig liepen de man, zijn vrouw en hun drie kinderen rond, alsof ze heilige grond hadden betreden en zich dat min of meer realiseerden.

Toen ik eens wat zat te bladeren in een boekje dat ik toevallig in mijn handen kreeg, werd mijn aandacht getrokken door een kleine afbeelding. Het boekje was van professor Gout en handelde over de vrijmetselarij. Het plaatje waar ik zo door geraakt werd, had een korte begeleidende tekst. Het ging hier, las ik, om een afbeelding van de tempel van Salomo. Mijn ontwerp is rond dit archetype uit de bouwkunst ontstaan, als een denkoefening. Ik heb mij voornamelijk toegelegd op het doordenken van het wezen van bouwen. Wat op deze manier ontstaat, is een gebouw dat als model geïnterpreteerd zou moeten worden. Dit model kan dienen als basis voor elk te ontwerpen gebouw, ongeacht functie, grootte en omgeving.

Volgens vele filosofen, wetenschappers en architecten, wordt door de Tempel van Salomo de oorsprong van de bouwkunst gemarkeerd. Sommigen van hen hebben hun leven gewijd aan het vormen van hun eigen model van een gebouw waarin filosofie en architectuur samenkomen. Niemand weet echter hoe de Tempel er uit moet hebben gezien, als hij al ooit bestaan heeft. De drie boeken uit de bijbel waarin de tempel beschreven wordt spreken elkaar op vele punten tegen. Wel kunnen we afleiden dat de Tempel uit drie delen is opgebouwd; het voorportaal, het heilige en het heilige der heiligen. Deze drie ruimten worden veelal in een lijn achter elkaar geplaatst volgens een bepaalde rangorde. Voor het gebouw staan twee zuilen met de namen Jachin en Boaz.

In een zoektocht naar de essentie van de architectuur heb ik een eigen interpretatie gegeven van de Tempel van Salomo. Het model dat uiteindelijk ontstaan is, heeft weinig overeenkomsten met de meer letterlijke vertaling van sommige oude modellen. Zeven elementen representeren de drie verschillende ruimten en de zuilen. Ze zijn geplaatst in een compositie die gebaseerd is op de dikte van de massieve muren welke communiceren over verschillende afstanden, volgens een elementair maatsysteem. De omgeving, het materiaal en zelfs de schaal van het gebouw zijn verwijderd uit het model. Wat overblijft is een begrenzing van ruimte, gehoorzamend aan de regels der proportie.

Opleiding: TU Eindhoven
Studierichting: architectuur
Mentoren: Jan Westra, Gijs Wallis de Vries & Wil Derkse