Het hotel dat ik ontwierp aan de Vitastigur, een straat loodrecht op de baai van Reykjavik, speelt in op de grote verschillen tussen de seizoenen en stelt de traditionele verhouding tussen gast en gastheer ter discussie. Hiertoe ontwikkelde ik een driedimensionaal labyrint, waar in elkaar vervloeiende ruimten onderhevig zijn aan soms onvoorspelbare veranderingen. In de veelheid aan ruimtelijke ervaringen is het voor de gast telkens weer de vraag wat zijn positie is ten opzichte van het geheel.

Naarmate er meer gasten komen in de zomer, het hoogseizoen, ontstaat er een verdichting van slaapplekken. Er wordt plaats gemaakt voor de gast. Door middel van schuifwanden, taatswanden en verschuifbare kasten worden gemeenschappelijke ruimten gesplitst, routes gewijzigd en slaapkamers opgedeeld. De aanwezigheid van de gast heeft invloed op de ruimtelijke beleving. De gast die langer in het hotel verblijft zal een tweede ingang ontdekken naast een uitloper van de hot pot. De stoom zorgt er voor een warm welkom. Dampdruppels worden door gazen schermen gevangen en bij een dalende temperatuur ontstaat een ijsgevel. Met het korten van de dagen en het verminderen van het aantal gasten verplaatsen de keuken en de eetzaal zich van laag -1 naar +1. De kleine eetkeuken vangt het horizontale winterlicht. Deze ruimte wordt gedeeld door gast en gastheer. Kasten worden verschoven en een dubbelzijdige open haard verschijnt. Het vuur biedt warmte en licht in de winterse duisternis.

Opleiding: AvB Arnhem
Studierichting: architectuur
Mentoren: Birgit de Bruin, Wim Korvinus & Frans Sturkenboom