In dit afstudeerproject krijgt de uitbreiding van het Noorder dierenpark in Emmen gestalte door verdichting in plaats van de geplande vergroting van het oppervlak. De motivatie voor het kiezen voor de verdichting is een reactie op de stadsuitbreidingen in het algemeen. Om niet in reeds betreden paden te treden is gekeken nar vergelijkbare complexe structuren, welke gezien kunnen worden als metafoor voor de stad. De 'verdichting van de stad' wordt beheersbaar gemaakt door de keuze van een hoofdthema: de platentektoniek van de aarde. De werking van de tektoniek geeft richting aan de uitbreidingen en de vernieuwing van de dierentuin. De platen representeren tevens de leefomgevingen van de aanwezige diersoorten en planten.

Om het voordeel van de verdichting duidelijk naar voren te laten komen is een verdubbeling van het oppervlak van de dierentuin een uitgangspunt van het ontwerp. De uitwerking geschiedt op basis van gelijkheid van de verschillende elementen. Elk nieuw 'aangegroeid' deel wordt ontworpen door een andere architect en krijgt hierdoor een eigen karakter en stijl. Door de vaststelling van een hoofdstructuur kan de dierentuin zich dynamisch ontwikkelen zonder dat het een monocultuur of een chaos wordt. Door de hoofdstructuur vertakkingen te geven in de omgeving ontstaat er een betere interactie met de stad.

Opleiding: AvB Groningen
Studierichting: architectuur
Mentoren: Chris Moller, Geert Hoving, Eric van der Kooij, Cees Dam, Arie Krijgsman, Robert van Herk & Ton Venhoeven