Het afstudeerplan is gebaseerd op de prijsvraag 'Architectuur zonder gevels, een ondergronds Leidseplein' met als opgave: uitbreiding van de bestaande capaciteit van het Leidseplein door ondergronds te gaan.

Het plan bestaat uit een structuur waarin verschillende units hangen. De structuur is een universele grond- en waterkerende doos die ruimte schept in de ondergrond. De structuur sluit aan op het ondergrondse logistieke systeem van de subtropool dat zorgt voor de aanvoer van zowel bezoekers als goederen. Welke functies de units hebben is afhankelijk van de plaats waar de structuur wordt toegepast.

In de structuur onder het Leidseplein hangen 10 units. Elke unit wordt door een andere ontwerper, binnen het geldende bestemmingsplan voor de structuur, vormgegeven. Het bestemmingsplan garandeert de ruimtelijke kwaliteit en houdt de structuur licht en luchtig.
De units worden ontsloten door de aorta, die op zijn beurt weer ontsloten wordt door roltrappen en liften. De aorta rijgt de units aan elkaar en meandert langzaam omlaag tussen de stempels en trekstaven door.
Onder deze route bevinden zich grote pleinen, de kleinere pleinen hangen erboven om de maximale inval van daglicht te garanderen. In de units bevinden zich, in dit geval, film- en muziekzalen, een warenhuis, een park, de uitbreiding van de stadsschouwburg, expositieruimten, vergaderzalen en horeca.

Het geheel bevindt zich bijna volledig onder het Leidseplein, alleen de openvouwende stalen deuren, enkele glazen liftjes, een kiosk en luchthappers zijn als losse elementen op het plein geplaatst. Het plein zelf bestaat uit roosters en geperforeerde betonnen elementen die de functies van daglicht voorzien en 's nachts zorgen voor een mooi lichtspel op het Leidseplein.

Opleiding: TU Eindhoven
Studierichting: architectuur
Mentoren: Bert Dirrix, Frans van Herwijnen & Hüsnü Yegenoglu