Het project omvat een stedebouwkundig plan voor de Noordelijke IJ-oever in Amsterdam en de architectonische uitwerking van een bouwblok binnen die stedebouwkundige opzet.

De locatie van 200 hectare is uniek gelegen vlak bij het centrum, met uitzicht over het water en een groene landelijke omgeving. Dit biedt mogelijkheden voor een transformatie met een hoog ambitieniveau. Het gebied wordt ontsloten door een vierstrooks wijkontsluitingsweg die als een boulevard langs het water loopt en als een kralensnoer de verschillende eilanden van het plangebied aaneen koppelt. De eilanden kennen een gridstructuur, elk met een eigen richting. Het grid is flexibel, kan hoge dichtheden opnemen en genereert stedelijkheid. Aan elk bouwblok wordt, afhankelijk van de kwaliteit van de plek, een bepaalde Floor Space Index (F.S.I.) toegekend. Daaraan wordt een ruimte-enveloppe gekoppeld met regels ten aanzien van de bezonning van de binnenhof. Deze regels zijn bepalend voor de stedebouwkundige opzet van het gebied met behoud van vrijheid voor de architect.

Een woonblok met de hoogste F.S.I. is architectonisch uitgewerkt. Het blok heeft een hoogte van 7 tot 10 woonlagen. Bij de gegeven F.S.I. betekent dat een woningdiepte van 21 meter. Het blok kent een groot aantal woningtypen, van grondgebonden herenhuizen, unité-achtige corridorwoningen, enkelzijdig georiënteerde woningen, atelierwoningen, hoekwoningen en galerijwoningen tot terraswoningen op de bovenste verdiepingen. Luxe en diversiteit worden gecombineerd met levendigheid en hoge dichtheid. Daarmee voldoet het gebouw aan de eisen van de nieuwe stedeling die belang hecht aan individualiteit maar niet de ervaring van het stedelijke leven wil missen.

Opleiding: TU Delft
Studierichting: architectuur & stedebouw
Mentoren: Max Risselada, John Westrik, Cees van Weeren & Christian van Ees