De uitdaging voor de toekomstige stad is het efficiënt gebruiken van de beschikbare ruimte in de stad. In mijn afstudeerplan heb ik gekozen voor de verdichting van de binnengebieden van het historische centrum van Roermond. Binnen de bouwblokken treft men restruimten aan die nauwelijks worden gebruikt. Hier kunnen functies komen die de historische stad niet kan verdragen. Door deze ruimten met elkaar te verbinden ontstaan nieuwe bouwblokken die een nieuwe buitenkant en een historische binnenkant hebben. In het stedebouwkundig plan worden twee steden met elkaar verweven. De eerste is het historische centrum van Roermond de tweede is het implantaat. Het implantaat werkt als een pacemaker: het zal op de gewenste plaatsen impulsen geven aan het bestaande weefsel, zorgt voor sluipwegen, ontmoetingsplaatsen, een moment van rust en diverse voorzieningen. Het implantaat kan die functies herbergen die het historische centrum niet kan verdragen. Zonder elkaar kunnen de delen niet meer functioneren. Juist de samenwerking zorgt ervoor dat er één stad ontstaat die gemaakt is voor de toekomst. De bestaande poorten en stegen en enkele nieuwe onderdoorgangen zorgen ervoor dat de historische beleving van de stad onaangetast blijft.

De typologie van de nieuwbouw is afgeleid van de typologie uit het historische centrum. Drie gebieden zijn verder uitgewerkt: het wonen-boven-winkels en plintwoningen, het multifunctionele-centrum en het voorhuis-achterhuis.

Opleiding: AvB Maastricht
Studierichting: architectuur
Mentoren: Fred Humblé, Niek Bisscheroux, Gerard van Zeyl, Joost Vroege & René Coenengracht