Op het meest afgelegen en enige echte eiland van de nieuwe Amsterdamse stadsuitbreiding IJburg, gelegen op de overgang van stad naar IJmeer, wordt een groene serene wereld geschapen. Hier vindt men de rust van het weidse landschap en komt men los van de drukte van de stad. In deze wereld is plaats voor een begraafplaats, een voor IJburg nieuw woonmilieu en een ingetogen vorm van recreatie. Dit programma past bij de bijzondere locatie, sluit aan bij het plan voor IJburg en versterkt ook de positie van dit stadsdeel binnen Amsterdam. Een centraal gelegen waterkerende dijk splitst het eiland in twee delen. Het zuidwestelijk deel van het eiland bestaat uit een langgerekt dorp van oeverwoningen, onderbroken door enkele haventjes. Uitgifte en ontwikkeling van kavels wordt geregeld door een woningstichting. De hoogopgaande beplanting van bostuinen en populierenplantages bemiddelt tussen het stedelijke IJburg en een uitgestrekt rietmoeras in het noordoostelijk deel van het eiland. Hier is de begraafplaats gesitueerd. Ze is over de dijk te bereiken via een verbijzonderde toegangshaven. De grafvelden liggen als terpen verspreid in de rietlanden, de gebouwen liggen langs de dijk. De dijk vormt zowel de symbiotische grens tussen de twee verschillende werelden als het verbindende element. Het recreatieve dijkmilieu bindt beide werelden aan weerszijden van de dijk aaneen tot een geheel. Naar het oosten toe neemt de maat en invloed van de waterwereld steeds meer toe en vloeit uiteindelijk samen met de watervlakte. Een stelsel van paden opent dit oneindige landschap voor wandelingen.

Opleiding: Amsterdam
Studierichting: landschapsarchitectuur
Mentoren: Peter Lubbers, Christian Zalm & Hans van der Made