Het ontwerp betreft een 'Crematorium en een bijbehorende Rustplaats voor De As'. In de vormgeving van het gebouw en de omgeving is gestreefd naar een specifieke relatie met de gebruiker. De crematie, het afscheid, de rouw en het bijzetten van de as zullen daarin betekenis krijgen voor de nabestaanden. Het concept vloeit voort uit mijn observaties hoe er in Nederland wordt omgegaan met de dood. De veelal fabrieksmatige manier van cremeren staat haaks op mijn persoonlijke visie. Op grond van mijn ervaring met rouwenden in De Lage Landen constateer ik dat veel mensen een individueel afscheid willen beleven. Daarnaast wordt de bevolking steeds gevarieerder. Er bestaat behoefte aan crematoria waar iedereen, ongeacht geloof of cultuur, een eigen vorm kan vinden.

Ik zocht mijn inspiratie in de ontroerende tradities in de Nederlandse funeraire geschiedenis. Vanuit passages van de 'Elégie' van Fauré ontwikkelde ik een nieuw programma van eisen, waarbij ik het afscheid nemen niet beschouw als een consumptieartikel maar als een moment van contemplatie.

Mijn gewaarwording van het Hollandse landschap met haar licht, lucht en water wordt vertaald tot in de toegepaste materialen waaraan het gebouw zijn werkelijkheid ontleent. Het crematorium en het landschap zijn verweven in routes van afzonderlijke ervaringen.

Opleiding: TU Delft
Studierichting: architectuur
Mentoren: Max Risselada, Franziska Bollerey & Frans Boot