Het ontwerp betreft de uitbreiding van Poortugaal bij Rotterdam met 1001 woningen en de architectonische uitwerking van 10 villa's. Mijn stedebouwkundige strategie richt zich op het creëren van identiteit en variëteit binnen de leefomgeving. De menselijke maat staat centraal. Er is gekozen voor een grote architectonische en stedebouwkundige vrijheid, dit in tegenstelling tot het gebruikelijke 'plan-masse' met voorgeschreven rooilijnen en goothoogtes in combinatie met stilistische richtlijnen. De basiseenheid van de stedebouwkundige opzet wordt gevormd door een erf met daarop een twintigtal woningen. Vervolgens zijn er een aantal regels opgesteld waaraan architecten en projectontwikkelaars zich moeten houden. De regels leggen de dichtheid van 70 woningen per hectare vast, evenals een uniforme identiteit per wijk. De regels laten de ontwerper de vrijheid om een eigen invulling te geven aan het erf.

Op mijn eigen erf werkte ik een gebouw uit met tien grote woningen gestapeld op een bedrijfsruimte en een ondergrondse parkeergarage. Uitgangspunt voor het ontwerp vormden de intrinsieke waarden van een traditionele, vooroorlogse woning met hoge leefruimtes, speciaal ontwikkelde details en ruimbemeten entrees. Het bouwbesluit werd als manifest voor minimale staatsarchitectuur terzijde geschoven. In architectonisch opzicht is er naar gestreefd om de status van een grote villa op te roepen, waarbij het onduidelijk blijft hoeveel woningen erin opgenomen zijn.

Opleiding: TU Delft
Studierichting: architectuur
Mentoren: Herman Hertzberger, Franziska Bollerey & Meindert Scheers