Het ontwerp voor een bananenmuseum en een operahuis in Havana op Cuba is gebaseerd op de opgave van een ontwerpwedstrijd uitgeschreven door de Academy of Architecture, Arts and Sciences in Beverly Hills.

Het thema van dit ontwerp bestaat uit het overbruggen van de kloof tussen mensen en cultuur en het opheffen van de scheiding tussen de drie in Cuba voorkomende werelden: de wereld van de Cubaanse burgers, die van het Castro-regime en die van de toeristen. Het doorbreken van fysieke en psychologische barrières schept kansen voor een nieuwe relatie tussen stad, gebouw en mensen.

Het gebouw bestaat uit zes evenwijdige muren van 40 meter hoog, 55 meter lang en een dikte die varieert van 2,4 tot 12 meter, waarin de verschillende functies zijn opgenomen. Doorbraken in de muren leggen die functies bloot en bieden zo een blik achter de schermen. De doorbraken vormen op hun beurt een labyrintisch stelsel van openbare ruimten.

Elke muur bestaat uit een betonskelet waarin houten boxen hangen. Het skelet is bekleed met houten delen. De restruimten tussen de buitenwanden en de boxen worden opgevuld met aarde. Dit vormt de voedingsbodem voor plantages en parken.

Een uit de muren gespaarde ovale ruimte biedt plaats aan de opera. Men kan de voorstellingen vanuit loges en de omliggende straten bekijken. Doordat het toneel bestaat uit een roostervloer is het zelfs mogelijk de voorstelling van onder af te volgen.

De banaan wordt zowel cultureel als commercieel gepresenteerd. Het museum bestaat uit honderden kijkdozen, een bananenplantage, een winkel en eetmuren met bananengerechten.

Opleiding: Arnhem
Studierichting: architectuur
Mentoren: Wim Korvinus, Frans Sturkenboom, Nathalie de Vries & Bernadette Janssen