Aan de Afsluitdijk, tussen Waddenzee en voormalige Zuiderzee ligt een eiland waarop het kuuroord is geprojecteerd. Dijk en snelweg doorsnijden het eiland en verbinden het met het vaste land. Verspreid over de vlakte liggen heuvels die pas bij het beklimmen blijken te bestaan uit bouwwerken. Verscholen onder gras, riet en verwaaide bomen bevinden zich bunkers. Mensen maakten dit stukje land, waarna de natuur het veroverde en er haar sporen achterliet. De wind werd zichtbaar in de bomen. De bunkergevels verweerden door zon, regen en zout. In het landschap vormden zich routes waarbij openheid en beschutting elkaar voortdurend afwisselen. Deze kwaliteiten maken het gebied uniek. Je zou meer mensen willen laten genieten van het intrigerende spel dat hier wordt gespeeld met het uitzicht op meer, zee, vaste land en op de ritmiek van de sluizen.

Daarom is op deze plek een kuuroord ontworpen. Het gebied is daarbij zo veel mogelijk intact gelaten. De geometrie van het gebouw staat tegenover de ruigheid van het landschap, waardoor er tussen beide distantie ontstaat. Tegelijkertijd resoneert het gebouw met het landschap doordat de elementen die het gebied uniek maken vertaald werden in de architectuur van het kuuroord. De verwevenheid van natuur en gebouw krijgt gestalte door de patio's, het wisselende zonlicht en de verwering van de materialen. De route in het gebouw refereert aan de route in het landschap en kent dezelfde elementen: de vlakte, de beschutte loopgraaf en de verrassing op de overgang tussen beide.

Het zakelijke gedeelte van het programma, waaronder entreehal, spreekkamers, onderzoeksruimten, restaurant en kantoren bevindt zich aan de kant van het IJsselmeer. Aan de zeezijde bevindt zich een 'oase' met daarin het thermengedeelte met kleedruimten, baden en massageruimten. De gebouwdelen liggen ingebed in het landschap. Ze lijken te zweven boven het water maar zijn onzichtbaar vanaf de weg. Een gang met daaraan gekoppeld de hotelkamers verbindt beide delen van het kuuroord. De schijven langs de gang verheffen zich boven het landschap en markeren het kuuroord voor de automobilist. Ze vormen een nieuwe horizon, een maatlijn, die de heuvels in het landschap versterkt.

Opleiding: TU Delft
Studierichting: architectuur
Mentoren: Daan Vitner, Jan Engels & Maarten Meijs