Soundtrack Residence is een complex waarin naast een hotel ook huurwoningen in de vorm van gemeubileerde studio's zijn opgenomen. Het project ligt aan de ringweg van Maastricht aan de voet van de brug over de Maas. Organisatorisch gezien leunen de woningen op het hotel. Zowel de leefruimten van de studio's als de hotelkamers hebben een zeer open relatie met de stedelijke omgeving. De fysieke scheiding is slechts een glasvlak. Juridisch gezien mogen deze functies op deze locatie überhaupt niet gebouwd worden, laat staan met toepassing van een transparante gevel. Dit terwijl het technisch gezien goed mogelijk is om met een dergelijke gevel de wettelijk gestelde geluids- en ventilatienormen te realiseren. De 'Wet geluidhinder' staat desalniettemin oplossingen in de weg die gericht zijn op wooncomfort in de brede zin van het woord. Kwaliteiten als uitzicht en beleving van de omgeving leggen het loodje.
Door de bestaande wetgeving te bestuderen en gedeeltelijk te verwerpen en te herformuleren, ontstonden uitgangspunten voor de ontwikkeling van een nieuw woningtype, de geluidswoning. Hoofdkenmerk van deze woning is dat de gebruiker het verkeersgeluid in verschillende geluidsniveaus ervaart, passend bij de aard van zijn activiteit. Zo zal hij in de leefruimte het verkeer zowel kunnen zien als horen, terwijl hij in de 'slaapdoos' een oase van rust zal ervaren. Het wonen aan de snelweg zal in deze woning een bewuste en intense beleving zijn.
Door de relatie van de weg met het gebouw en de gebruikers als uitgangspunt te nemen, is er een onlosmakelijke twee-eenheid met de weg ontstaan, zowel op het niveau van de verblijfsruimten als op gebouwniveau. Geen woongebouw dat als archetype een bevestiging is van het taboe, zoals geluidswalwoningen, geluidsscherm- of muurwoningen, maar een samenspel waaruit een acceptatie of zelfs waardering van de weg spreekt.
Opleiding: TU Eindhoven
Mentoren: Hans Ruijssenaars, Jan Westra, Heiko Martin & Lex Kerssemakers
Studierichting: architectuur
|