Op het terrein van de voormalige mijn 'Zeche Zollverrein XII' in Essen werd een gebouw ontworpen voor de huisvesting van de Faculteit voor Kunst en Design van de plaatselijke universiteit in combinatie met 236 wooneenheden voor studenten. De restanten uit het industriële verleden en de kunstmatige natuur op de locatie hebben een directe relatie met de ranke nieuwbouw middels het uitzicht. De enscenering van het traplopen is, evenals de oriëntatie van de woningen, gericht op het dramatische uitzicht op het industriële landschap. De beweging binnen de wooneenheden vindt louter plaats via trappen waarlangs men door een nauwe kloof afdaalt naar de gevel. Zichtbaar door verdiepingshoge ramen ligt beneden het landschap aan de voeten van de bewoners. Het sculpturale gebouw sluit aan bij de imposante schaal van het mijncomplex en de landschappelijke ingrediënten van de locatie waaronder een tot sculptuurpark getransformeerde slakkenberg. De openbare functies binnen het gebouw, zoals de bibliotheek, het auditorium, de kantine en vooral de ateliers zijn gegroepeerd om een route die zich als een lange lus door het gebouw omhoog wringt. De wooneenheden vormen gezamenlijk een hechte massa die echter plaatselijk uitgehold wordt door de route met de openbare functies. De gemeenschappelijke ruimten van het wonen en de openbare functies van de universiteit krijgen binnen de holtes in de woonstructuur een ruimtelijk verband. Door de combinatie van in zichzelf gekeerde wooneenheden en vrij toegankelijke atelierruimtes ontstaat in het gebouw een inspirerend leefklimaat. Opleiding: TU Eindhoven Mentoren: Bert Dirrix, Jan Westra, Lex Kerssemakers & Wil Thijssen Studierichting: architectuur