Ik heb me de opdracht gesteld om voor het Mr. Visserplein in Amsterdam een gebouw te ontwerpen dat de non-ruimte van het plein transformeert tot een ruimte c.q. verblijfplaats. De analyse van het plein had mij geleerd dat het geen zin had om het plein een meerwaarde te geven door een dialoog aan te gaan met de bestaande situatie. Dat zou alleen maar meer onrust en desoriëntatie in het gebied creëren. Wel dient men er voor te waken niet voorbij te gaan aan de perceptie van de omgeving door de voetganger. Iemand die langs het gebouw loopt moet het gevoel krijgen dat hij op de plek kan verblijven. Zo ontstond de behoefte om een ruimte te creëren waarbij de afstand tussen mijn gebouw en de voetganger tot het minimum beperkt blijft. Het verblijf op zich werd een uitgangspunt voor de architectonische uitwerking. Dit gegeven kon ik gestalte geven door het plaatsen van een muur om de plek waar het gebouw gesitueerd is. Hiermee bevestig ik dat het gaat om een ruimte die niet geïntegreerd kan worden in zijn omgeving. Een gebouw in een gebouw. Vervolgens koos ik er bewust voor om als het ware van binnen naar buiten te ontwerpen. De afscheiding moest zo vrijstaand mogelijk blijven om ruimte te creëren: een kader waarbinnen vrijheid heerst. Opleiding: Tilburg Mentoren: Martien Jansen & Leon Mevis Studierichting: architectuur