Het afkickcentrum ligt aan het Amsterdam Rijnkanaal bij Papendorp. Het proces dat een verslaafde doormaakt bij het afkicken vormt het uitgangspunt voor het ontwerp. Dit proces kenmerkt zich door drie opeenvolgende fases. Elke fase krijgt in het afkickcentrum een eigen plaats met een daarbij passend karakter. De eerste fase, die van de 'vrijwillige gevangenschap' bevindt zich in het introverte centrum van het gebouw. Hier, in het opvangcentrum, worden de verslaafden tegen zichzelf beschermd. De tweede fase is die van de therapie. Ze is gesitueerd rond het opvangcentrum en ze biedt weer enig uitzicht op de omgeving. De resocialisatie van de verslaafden is de derde en laatste fase. Deze vindt plaats in de groepswoningen met een prachtig uitzicht over het kanaal. Bruggetjes verbinden de groepswoningen met de dijk en bieden zo direct toegang tot de maatschappij. De fases vormen gezamenlijk een eenheid die, analoog aan het afkickproces, alleen in zijn geheel tot zijn recht komt. Een orthogonale spiraal koppelt de fases en vormt de drager van het ontwerp. De spiraal bestaat uit een ommuring die zich vanuit het centrum naar buiten toe afrolt. Als tegenbeweging fungeert het gangenstelsel voor het personeel. Bij de introductie van een verslaafde brengt een begeleider de nieuwe gast vanuit het entreegebouwtje via dit gangenstelsel naar de van toepassing zijnde behandelfase. Dit is de enige keer dat de verslaafde dit gangenstelsel kan betreden. Eenmaal binnen weet hij daarom niet hoe hij zou kunnen vluchten. Pas in de loop van de tijd leert hij het gebouw kennen, terwijl te verwachten valt dat de drang om te vluchten dan steeds verder afneemt. Opleiding: Amsterdam Mentoren: Hans Tupker, Herman Zeinstra & René van Zuuk Studierichting: architectuur