Plan voor de transformatie van de Catharijnebaan in Utrecht van een snelweg tot een stedelijk recreatief gebied. Bij het maken van het ontwerp is een intuïtieve, beeldende werkwijze gecombineerd met een rationeel-analytische benadering van de opdracht. Zo werd eerst de vorm en later het programma ontwikkeld. Het gebied kreeg verschillende gezichten. Het is door bewoners en bezoekers van de stad te gebruiken als een stedelijk park met diverse wandelroutes en recreatieve mogelijkheden. Voor gebruikers van het nabije zakencentrum kan het een ontspanningscentrum zijn, terwijl het tegelijkertijd ook een toeristisch attractiepark allerlei vormen van vermaak en ontspanning binnen een beperkte ruimte is. Door de nieuwe verbindingen tussen het station en de binnenstad ontstaat een nieuw circulatiesysteem in het winkelcircuit. Het parkeren wordt in het plan geïntegreerd en kan op die manier onderdeel worden van de attractie. Door een aantal architectonische ingrepen wordt het mogelijk een interessante wandeling door de betrekkelijk smalle strook van de Catharijnebaan te maken. Voor de bezoeker ontrolt zich als het ware een film van beelden en geluiden, met onder andere een exotische tuin, inritten naar parkeergarages, een inkijk in een winkelcentrum, een klimwand, een zonneweide op een dak, of een smalle stenen gang met bijzondere lichtinval. De parkroute is te zien als een stedelijk schouwspel waarbij de bezoeker zowel acteur als publiek is.

Uiteindelijk heeft het ontwerp zich op een vanzelfsprekende manier in zijn omgeving kunnen nestelen. Dat is het eindpunt geworden van dit project. De mogelijkheden die in het gebied verborgen lagen zijn zichtbaar geworden. Het staat op het punt te ontwaken uit de sluimering.

Opleiding: Arnhem
Mentoren: Ton Venhoeven, Mart Reijs & Wim Korvinus
Studierichting: architectuur.