Het plangebied ligt tussen het middeleeuwse centrum van Berlijn en de noordelijke Spandauer Vorstadt. De hoofdelementen van het plan worden gevormd door een 22 meter brede wandelstrip, de nieuwbouw voor de Künsthochschule in twee extra stadsvilla's en tenslotte de behandeling van de blinde gevels van de bestaande bouwblokken.

Het ontwerp is een reactie op de plannen voor een 'Kritische Rekonstruktion' opgesteld door stadsbouwmeester Hans Stimmann. Zijn stedelijke aanpak wordt gekenmerkt door een nostalgische houding waarbij men de nieuwe ontwikkelingen dwingt in het korset van één, geïdealiseerde periode uit de geschiedenis: de Gründerzeit. In tegenstelling daarmee beoogt dit afstudeerplan een eigentijdse laag toe te voegen aan de rijke geschiedenis van de stad, waarbij elke periode zijn eigen afdruk in de Berlijnse architectuur achter liet.

De wandelstrip van zand, schelpen en hellingen loopt tussen de huizen door en verbindt het parkje van Monbijou met de Hackescher Markt. De strip is een uitgraving die herinnert aan de zand-Wüste die zich hier eens voor de stadsmuur bevond. De blinde gevels langs de strip ontstonden door de infrastructurele ingrepen ten behoeve van de aanleg van de S-bahn aan het einde van de vorige eeuw. De blokbebouwing werd opengebroken, en de blokinterieurs, de 'Hinterhöfe' werden een onderdeel van een intrigerende, parkachtige stadsruimte. Het plan wil de ontstane kwaliteit bewaren en versterken. Met het aanbrengen van serres en balkons tegen de blinde gevels wordt de indruk gewekt dat de gevels af zijn, men zal ze niet langer alleen in verband brengen met het ontbreken van de afgebroken bebouwing. De nieuwe bebouwing voor de Kunsthochschule voltooit de reconstructie van de open zone tot een veelvoorkomende Berlijnse situatie. Deze nieuwe toevoeging bevestigt de logica van de bestaande, vrijstaande bebouwing.

Opleiding: TU Delft
Mentoren: Carel Weeber, Franziska Bollerey & Henk Mihl
Studierichting: architectuur.