De balise is een baken met een aantal basisvoorzieningen voor de stadsnomaden van Parijs. Het ontwerp werd gemaakt op basis van een prijsvraagprogramma. Er zijn in Parijs veertig- tot zestigduizend mensen die op straat slapen. Een deel van die groep heeft om de één of andere reden gekozen voor het leven op straat. Niets of niemand zal hen in het sociaal netwerk terug kunnen brengen. Tegenwoordig zijn er ook velen onder de daklozen die tegen de eigen wil op straat moeten leven. Vooral die laatste groep vormde de aanleiding voor het uitschrijven van de prijsvraag balise urbaine, een initiatief om het moderne nomadisme in steden leefbaarder te maken. De opgave bestaat uit een netwerk van bakens of boeien die moeten voorzien in de behoeften van de daklozen. Ze worden gesitueerd in het centrum op verlaten, niet te exploiteren terreinen. Om te voorkomen dat de nomaden of daklozen (nog) verder afglijden wordt hen een boei toegeworpen waaraan ze zich kunnen vastklampen en waar ze aansluiting kunnen vinden op het sociaal netwerk. Hiertoe bevatten de balises een aantal primaire voorzieningen.

In de eerste plaats voorzien ze in een postadres. Vervolgens zijn er communicatiemiddelen waarvan daklozen in de regel verstoken zijn. Verder zijn er kluizen waar men belangrijke spullen zoals identiteitspapieren, schone kleding en dergelijke kan bewaren. Tenslotte zijn er sanitaire voorzieningen en een wasruimte. Een magnetische kaart die de gemeente distribueert opent de toegang tot de verschillende diensten van de balises. Een medewerker is in de ontvangstruimte aanwezig voor een praatje en om toezicht te houden.

De balises worden naar verwachting gefinancierd door publicitetsexploitanten. De initiatiefnemers van de prijsvraag stellen dat ze de balises op geen enkele wijze beschouwen als een oplossing voor de problematiek van de daklozen.

Opleiding: TU Eindhoven
Mentoren: Hans Ruijssenaars, Gerard van Zeijl & Lex Kerssemakers
Studierichting: architectuur.