Op een locatie aan de rand van het Landgoed De Wielewaal, op korte afstand van het centrum van Eindhoven is een stedebouwkundig plan ontworpen voor een woonwijk met een oppervlakte van 24 hectare. De kwaliteiten van zowel stadshart als stadsrand vormen uitgangspunten voor het plan. In de nabijheid van het stadshart is sprake van een relatief hoge bebouwingsdichtheid, binnen de groene orde wordt gestreefd naar een zo afwisselend mogelijk karakter. Een aantal spelregels voor de deelprojecten moeten de kwaliteit van de openbare ruimte garanderen, waarbij de aandacht nadrukkelijk uitgaat naar de ruimtelijke werking van de straten, plaatsjes, tuinen en groenstroken.

De verschillende woningtypes combineren steeds een andere manier van wonen met een andere relatie met het publieke domein. De twee meest extreme types werden nader uitgewerkt. De 'kasten' bieden met dubbelhoge serres een optimaal uitzicht en hebben een extravert karakter. Ze zijn te beschouwen als een bewerking van Le Corbusiers' Unitéd'habitation en Maisons Immeubles. De Duikboten vormen een ensemble introverte rijwoningen. Alle Duikboten hebben behalve een overdekt dakterras ook een tweede zelfstandige woonruimte in een toren.

Vier haiku (Japanse Zen-gedichten van 17 lettergrepen) geven de belangrijkste onderwerpen van de studie weer:

Het effect van de stedebouwkundige opzet:

KLAARDER DE KADANS

VAN VOL EN LEEG, VOL EN LEEG

HET LAND/GOED GEKERFD

De onbebouwde stroken:

VERLAAT HET DECOR

STREKT ZICH HET GROENE

GELINIEERD MET ZILVER

De duikboten:

DUIKEND OMHOOG OF OMLAAG

DOORKLIEFD DE GOLVENDE AARDE

EN KIJK

De kasten:

WAAR DE BESLOTEN STILTE

BOMEN VRAAGT EN GEEFT

KAN IK MIJ BERGEN

Opleiding: Tilburg
Mentor: Herman Kerkdijk
Studierichting: architectuur