Parkhouse/Carstadt onderzoekt de relatie van de auto met het de stedelijk programma. De parkeerplaats wordt ingezet als fertilizer van stedelijkheid. Vanuit 19.000 m2 parkeeroppervlak ontwikkelt zich 35.000 m2 vloeroppervlak voor een warenhuis, winkels, kantoren, woningen, horeca en een hotel met congresfaciliteiten.
De aanwezigheid van een intens stedelijk programma is cruciaal om de historische stad niet te reduceren tot een museaal pretpark.

Parkhouse/Carstadt ligt in het 'KernWinkelApparaat' (KWA), het oudste stuk van Amsterdam. Dit KWA trekt 14 miljoen Fun-Shoppers per jaar.

Parkhouse/Carstadt maakt het rijden naar de plaats van bestemming tot 'a pleasant ride' over een hellend maaiveld met spectaculaire uitzichten over de historische stad. Door het samenvallen van infrastructuur en gebouw wordt het ruimtegebruik geoptimaliseerd.

Parkhouse/Carstadt heeft geen achtergevel. De waardevolle voorgevel is overal en continu, ook in het interieur. Zichtbaarheid en bereikbaarheid to the Max.

Parkhouse/Carstadt is onder andere een één kilometer lange uitbreiding van de Nieuwezijds Voorburgwal; een 19 meter brede parkeerhelling met een stijging van 6% tot een maximale hoogte van dertig meter, die zich nestelt in de locatie en in zichzelf: het gebouw als 'Slangemens'.

Parkhouse/Carstadt wordt bepaald door de NPR 2443 (Nederlandse Praktijkrichtlijn van het NNi) en de notie dat tweerichtingsverkeer de lengte van het gebouw variabel maakt; L is minimaal 2,5 en maximaal 2000 meter.

Opleiding: TU Delft
Mentoren: Frans Boot, Bernard Leupen & Winy Maas
Studierichting: architectuur