Archiprix Nederland
Nederlands English

Interieur gezien vanuit de hoofdfoyer. Zien en gezien worden
Interieur gezien vanuit de hoofdfoyer. Zien en gezien worden

Het gebouw als acteur
Het gebouw als acteur

Het gebouw als podium, langsdoorsnede
Het gebouw als podium, langsdoorsnede

Het gebouw als podium, dwarsdoorsnede
Het gebouw als podium, dwarsdoorsnede

Ontwikkeling van het toneelstuk: mogelijke scenario’s
Ontwikkeling van het toneelstuk: mogelijke scenario’s

Ontwikkeling van het toneelstuk: mogelijke scenario’s
Ontwikkeling van het toneelstuk: mogelijke scenario’s

Ontwikkeling van het toneelstuk: mogelijke scenario’s
Ontwikkeling van het toneelstuk: mogelijke scenario’s

Situatie en doorsnede: het gebouw als object
Situatie en doorsnede: het gebouw als object




PROJECTINDEX
 
HET RAUMPLAN THEATER
Technische Universiteit Eindhoven
ARCHITECTURE

Leren van Villa Moller en Adolf Loos
Hoe vaak hebben we aandacht voor de verhalen die zich onthullen in onze dagelijks gebouwde omgeving? Hoe vaak stoppen we om vervolgens te merken dat we op de een of andere manier deel uitmaken van deze verhalen? Hoe vaak zijn we er ons van bewust dat we spelers zijn in de architectonische ruimte? Met deze vragen wordt het ontwerp van een experimenteel theatercomplex onderzocht op het fenomeen van zien en gezien worden binnen een architecturale setting.
Als onderdeel van een grotere ontwerpstudio is het project tevens een reflectie op het proces van leren van een gebouw en een verwerking van wat is geleerd in de persoonlijke ontwerptaal van het ontworpen theater. In deze context werd mijn inspiratie voor het onderzoek en het ontwerp gefocust op Villa Moller die Adolf Loos ontwierp in Wenen tussen 1927 en 1928.
De architectonische aspecten die me interesseerden in het werk van Adolf Loos in brede zin en bij Villa Moller in het bijzonder, zijn het ontwerpen van architectonische ruimten als decor en omlijsting die de bewoner bewust maken van zijn aanwezigheid in die ruimten, als een acteur op een podium. De architectonische ervaring van een Loosiaans bouwwerk, zoals de Villa Moller, is daarom een ambigue ervaring van een acteur in de ruimte en tegelijkertijd als toeschouwer in andere ruimten.
De kwaliteiten van de ruimtelijke organisatie, de juxtapositie van contrasten en de theatraliteit van de architectonische ervaring in Villa Moller zijn verkend in het ontwerp van een theatercomplex op een locatie in de zichtbare nabijheid van de geanalyseerde villa. Het ontwerp verkent de kwaliteiten van de grenzen die bestaan in een theater, zoals de scheiding tussen podium en tribune, de acteur en het publiek. Op die manier kunnen deze scheidingen worden vervaagd en de rollen die zij scheiden ambigue worden gemaakt. Het ontworpen gebouw keert zich tegen het conventionele concept van een theater als een black box en verkent de mogelijkheden om alle aspecten van het gebouw en zijn functies te theatraliseren. Op functioneel niveau probeert de architectonische omgeving de theatermaker uit te dagen door mogelijkheden te verschaffen aan alle programmaonderdelen om elkaar wederzijds te verrijken.
Het Raumplan Theater is een gebouw dat functioneert als een acteur en tegelijkertijd als een podium waarop het publiek zelf acteur wordt in de architectonische ruimte.