Nederlands English


Studies naar sporen en erosieve dynamiek
Studies naar sporen en erosieve dynamiek

Tanatorium
Tanatorium

Begane grond tanatorium, ruimten voor Etruskische en Keltisch-Iberiaanse rituelen
Begane grond tanatorium, ruimten voor Etruskische en Keltisch-Iberiaanse rituelen

Tanatorium, ruimten voor de nachtwake
Tanatorium, ruimten voor de nachtwake

Tanatorium, terrassen en kisten berging
Tanatorium, terrassen en kisten berging

Doorsnede crematorium, wachtruimte en toegang vanuit de rivierbedding
Doorsnede crematorium, wachtruimte en toegang vanuit de rivierbedding





PROJECTINDEX
EERVOLLE VERMELDING
TERRAIN VAGUE, ENTROPY POETRY AND NOTHINGNESS
Technische Universiteit Delft
ARCHITECTURE

De woordcombinatie terrain vague vertegenwoordigt een architecturale conditie. Het zelfstandig naamwoord terrain en het bijvoeglijk naamwoord vague staan tegenover elkaar. Het eerste verwijst naar een omsloten, gedefinieerde ruimte terwijl het tweede is gerelateerd aan de ontwrichting van elke geconsolideerde ruimte. De resulterende betekenis berust eerder op de potentiële energie die gegenereerd wordt door het contrast van de twee verschillende semantische velden, dan dat er sprake is van een eenduidige richting.

'It has no center, or you might try to find a center in this place but you really can’t.' uit Robert Smithson's 'Hotel Palenque'

De kenmerkende fragmentatie van het terrain vague komt voort uit het proces van erosie dat uiteindelijk leidt tot het verval van het territorium. Deze toenemende entropie of wanorde doet de spanning in het systeem afnemen en genereert vaagheid. Terwijl de stad gebaseerd is op expliciete geometrische relaties die overeenstemmen met de menselijke verhoudingen, heeft het terrain vague geen enkel referentiepunt. Een diversiteit aan elementen ligt in een ongepland terrein waarbij de relaties tussen de verschillende entiteiten en de vrije interactie van de heersende krachten leiden tot een ambigue grens tussen de bestaande stad en de stad die nog moet groeien. Deze condities doen zich vooral voor in de periferie van de stad. Het ontwerponderzoek begon met de analyse van verschillende anonieme perifere gebieden rond Benidorm. De stad zelf werd daarbij opgevat als een moderne teruggedraaide ruïne en het omringende gebied als een archeologisch decor. Het terrain vague werd onderzocht door middel van tektonische interpretaties van processen van erosie, zowel op macro als micro schaal. Op basis van willekeurige sporen zijn vergelijkende kaarten gemaakt om de drastische transformaties duidelijk te maken die hier plaatsvonden gedurende de veertig jaar van intensieve verstedelijking. De hermeneutische lezing van het terrain vague, opgevat als een gelaagde verzameling verloren herinneringen en sporen die beschermd moeten worden tegen de urbane groei, leidde tot een ontwerpvoorstel voor een begraafplaats. Deze functie zou de breekbare relatie tussen de toeristische stad en het verlaten binnenland kunnen verbeteren.
De verschillende onderdelen van het ontwerp zijn karakteristiek voor de programmaonderdelen die ze herbergen. Zo zijn er drie ondergrondse begraafplaatsen, een crematorium, een tanatorium, een openbare route en een park. Alle bouwwerken bevinden zich onder de grond. De posities zijn zorgvuldig bepaald aan de hand van de topografische en fysieke karakteristieken van het landschap. De gebouwen benadrukken de verborgen relatie met de natuurlijke erosie en de vergeten relatie met de opgedroogde rivierbedding. De materialisatie en de bouwtechniek respecteren de kwaliteiten van de plaatselijke bodem en de Keltisch-Iberiaanse begrafenis rituelen.
De maquettes en de verschillende materialen die gebruikt zijn tijdens het ontwerpproces als klei, papier, pleister, beton en gerecycled hout zijn niet alleen bedoeld als puur representatieve hulpmiddelen, maar als instrumenten voor een methodologische verkenning van entropische eigenschappen. Zelfs de plantekeningen en afbeeldingen zijn behandeld volgens erosieve procedures die behoren tot de essentie van dit project.