Nederlands English

Op 14 juni 2009 wordt de Commission de la Ligne Fertile in Algiers opgericht. Het doel van deze commissie is het opstellen van een plan dat er voor zal zorgen dat een aantal aanbevelingen kunnen worden bereikt; te denken valt aan o.a. het inzetten van een luchthaven als katalysator van economische ontwikkelingen, bevorderen van waterkwaliteit en waterhoeveelheid, het zorgen voor spreiding en juiste ruimtelijke druk op de context en het beperken van schadelijke- en vergroten van gunstige sporen
Op 14 juni 2009 wordt de Commission de la Ligne Fertile in Algiers opgericht. Het doel van deze commissie is het opstellen van een plan dat er voor zal zorgen dat een aantal aanbevelingen kunnen worden bereikt; te denken valt aan o.a. het inzetten van een luchthaven als katalysator van economische ontwikkelingen, bevorderen van waterkwaliteit en waterhoeveelheid, het zorgen voor spreiding en juiste ruimtelijke druk op de context en het beperken van schadelijke- en vergroten van gunstige sporen

Terwijl steeds meer andere conglomeraties van gebouwen, dorpen, steden met ruimtelijke vraagstukken als krimp en achteruitgang te maken krijgen, lijkt, waar het om een luchthaven gaat, enkel de woorden 'groei' en 'eeuwigheid' te tellen. 'De show must go on!'
Terwijl steeds meer andere conglomeraties van gebouwen, dorpen, steden met ruimtelijke vraagstukken als krimp en achteruitgang te maken krijgen, lijkt, waar het om een luchthaven gaat, enkel de woorden 'groei' en 'eeuwigheid' te tellen. 'De show must go on!'

De wereld tot anno 2009: alles stond in het teken van welvaart, groei, olie en geld. Steeds Onwerkelijk is het om te bedenken dat we nog eeuwen kunnen bouwen in hetzelfde tempo dat we nu hebben. We zullen te maken krijgen met krimp, achteruitgang en verliezen. Als de mensen over 200 jaar terug kijken kunnen ze zich toch niet voorstellen dat in deze tijd van onzekerheid en recessie op het gebied van economie, toerisme, olie en verontreiniging er nog zulke snelle, grootschalige, energievretende projecten als de prestige luchthavens gebouwd konden worden.
De wereld tot anno 2009: alles stond in het teken van welvaart, groei, olie en geld. Steeds Onwerkelijk is het om te bedenken dat we nog eeuwen kunnen bouwen in hetzelfde tempo dat we nu hebben. We zullen te maken krijgen met krimp, achteruitgang en verliezen. Als de mensen over 200 jaar terug kijken kunnen ze zich toch niet voorstellen dat in deze tijd van onzekerheid en recessie op het gebied van economie, toerisme, olie en verontreiniging er nog zulke snelle, grootschalige, energievretende projecten als de prestige luchthavens gebouwd konden worden.

De commissie had in 2013 de taak om het vervoer van toeristen en het herbergen van deze groeiende groep naar de grootste toeristische trekpleister van het land, de Algerijnse Sahara, te organiseren. Een voorwaarde was echter dat het toerisme en de oprakende olievoorraad niet de enige inkomstenbron mocht zijn. De luchthaven werd dan ook niet alleen ingezet als een middel om toeristen te vervoeren en te ontvangen, maar meer nog om duurzame ontwikkelingen op gang te brengen die konden bijdragen aan een sterker economisch klimaat, passend in de kwetsbare context van de Sahara. Met het realiseren van een verplaatsbare landingsbaan met een voorziening voor luchtvaart en daarnaast deze landingsbaan in te zetten als wateropvang en waterverzamelpunt kan de waterhoeveelheid in het kwetsbare gebied vergroot worden. De landingsbaan vangt zowel ochtenddauw als regen op en geleid deze naar een minder goed doorlatend materiaal aan beide zijden van de landingsbaan, anders dan het fijne zand, waardoor de waterhoeveelheid vergroot kan worden en middels waterberging voor heel veel leven kan zorgen.
De commissie had in 2013 de taak om het vervoer van toeristen en het herbergen van deze groeiende groep naar de grootste toeristische trekpleister van het land, de Algerijnse Sahara, te organiseren. Een voorwaarde was echter dat het toerisme en de oprakende olievoorraad niet de enige inkomstenbron mocht zijn. De luchthaven werd dan ook niet alleen ingezet als een middel om toeristen te vervoeren en te ontvangen, maar meer nog om duurzame ontwikkelingen op gang te brengen die konden bijdragen aan een sterker economisch klimaat, passend in de kwetsbare context van de Sahara. Met het realiseren van een verplaatsbare landingsbaan met een voorziening voor luchtvaart en daarnaast deze landingsbaan in te zetten als wateropvang en waterverzamelpunt kan de waterhoeveelheid in het kwetsbare gebied vergroot worden. De landingsbaan vangt zowel ochtenddauw als regen op en geleid deze naar een minder goed doorlatend materiaal aan beide zijden van de landingsbaan, anders dan het fijne zand, waardoor de waterhoeveelheid vergroot kan worden en middels waterberging voor heel veel leven kan zorgen.

Het uitgangspunt van het plan is om zoveel mogelijk energie te besparen, aantrekkelijk te zijn, maar ook om slim aan te sluiten op kenmerken en eigenschappen van het gebied en klimaat. Om dit te kunnen doen wordt o.a. de landingsbaan bij voorkeur loodrecht op de meest dominerende, regelmatige wind geplaatst, zodat de vliegtuigen goed kunnen opstijgen en landen en er zo min mogelijk energie wordt verspeeld. Door het toevoegen van de landingsbaan in het zandgebied zullen de door de regelmatige wind ontstane, evenwijdige zandribbels gaan verdraaien. De vorm welke vervolgens ontstaat kan vergeleken worden met de letter "V". Deze V-vorm doet denken aan de zogenaamde sikkelduinen die op dezelfde manier ontstaan. De landingsbaan zal zich verplaatsen, net als de sikkelduinen, in de richting van de wind. Op deze manier zal er elke keer weer een zelfde ophoping aan de voorkant van de landingsbaan ontstaan en aan de beide zijkanten ontstaan in schuine lengte vergrote zandribbels waar straatprofielen en waterfiltergeulen, gekoppeld aan de landingsbaan, een nederzetting kunnen vormen.
Het uitgangspunt van het plan is om zoveel mogelijk energie te besparen, aantrekkelijk te zijn, maar ook om slim aan te sluiten op kenmerken en eigenschappen van het gebied en klimaat. Om dit te kunnen doen wordt o.a. de landingsbaan bij voorkeur loodrecht op de meest dominerende, regelmatige wind geplaatst, zodat de vliegtuigen goed kunnen opstijgen en landen en er zo min mogelijk energie wordt verspeeld. Door het toevoegen van de landingsbaan in het zandgebied zullen de door de regelmatige wind ontstane, evenwijdige zandribbels gaan verdraaien. De vorm welke vervolgens ontstaat kan vergeleken worden met de letter "V". Deze V-vorm doet denken aan de zogenaamde sikkelduinen die op dezelfde manier ontstaan. De landingsbaan zal zich verplaatsen, net als de sikkelduinen, in de richting van de wind. Op deze manier zal er elke keer weer een zelfde ophoping aan de voorkant van de landingsbaan ontstaan en aan de beide zijkanten ontstaan in schuine lengte vergrote zandribbels waar straatprofielen en waterfiltergeulen, gekoppeld aan de landingsbaan, een nederzetting kunnen vormen.

Belangrijk in het plan is het meeontwerpen van krimp en tijdelijkheid om geen onnodige, permanente sporen achter te hoeven laten. Elke keer wanneer de landingsbaan zich verplaatst zal een deel van de bewoners met de landingsbaan meereizen. Anderen zullen alleen werken op de nieuwe plek - en vervolgens zullen zij een periode tussen de nieuwe plek en de oude plek heen en weer reizen; zo ontstaat forensisch gedrag. Door het verplaatsen van werkgelegenheid en andere functies zal het op den duur voor velen niet meer interessant genoeg zijn om telkens de route tussen de oude en nieuwe plek af te reizen. Zij zullen dan ook op de nieuwe plek gaan wonen. Op deze manier wordt de druk, als een bewegend elastiek, door af te stoten en aan te trekken, verspreid.
Belangrijk in het plan is het meeontwerpen van krimp en tijdelijkheid om geen onnodige, permanente sporen achter te hoeven laten. Elke keer wanneer de landingsbaan zich verplaatst zal een deel van de bewoners met de landingsbaan meereizen. Anderen zullen alleen werken op de nieuwe plek - en vervolgens zullen zij een periode tussen de nieuwe plek en de oude plek heen en weer reizen; zo ontstaat forensisch gedrag. Door het verplaatsen van werkgelegenheid en andere functies zal het op den duur voor velen niet meer interessant genoeg zijn om telkens de route tussen de oude en nieuwe plek af te reizen. Zij zullen dan ook op de nieuwe plek gaan wonen. Op deze manier wordt de druk, als een bewegend elastiek, door af te stoten en aan te trekken, verspreid.

Door het achterlaten van een deel van de verweerbare bebouwing kan er een geschiedenisspoor ontstaan waaruit de gebruiken, waarden en mogelijk slimme vondsten van een bevolking uit te destilleren vallen. Soms zal er zand overheen zijn gewaaid, soms zal het worden hergebruikt, soms zal er groen uit zijn ontstaan en soms zal alles zijn verweerd en opgelost in de zandmassa.
Door het achterlaten van een deel van de verweerbare bebouwing kan er een geschiedenisspoor ontstaan waaruit de gebruiken, waarden en mogelijk slimme vondsten van een bevolking uit te destilleren vallen. Soms zal er zand overheen zijn gewaaid, soms zal het worden hergebruikt, soms zal er groen uit zijn ontstaan en soms zal alles zijn verweerd en opgelost in de zandmassa.

Om te zorgen voor zo min mogelijke permanente schade aan het gebied voor nu en voor de toekomst is er een lijst samengesteld met materialen die gebruikt mogen worden in een bepaald tijdspad. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen geheel verplaatsbare gebouwen en gebouwen welke achter blijven. Alle materialen die als spoor van de luchthaven kunnen worden achtergelaten, worden gemaakt zonder gebruik van 'nieuwe'aardolie en met zo min mogelijk grondstoffen die schaars zijn en zijn onttrokken aan de bodem. Materialen zoals bioplastic, vlas, glas, vilt en zand mogen worden achtergelaten.
Om te zorgen voor zo min mogelijke permanente schade aan het gebied voor nu en voor de toekomst is er een lijst samengesteld met materialen die gebruikt mogen worden in een bepaald tijdspad. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen geheel verplaatsbare gebouwen en gebouwen welke achter blijven. Alle materialen die als spoor van de luchthaven kunnen worden achtergelaten, worden gemaakt zonder gebruik van 'nieuwe'aardolie en met zo min mogelijk grondstoffen die schaars zijn en zijn onttrokken aan de bodem. Materialen zoals bioplastic, vlas, glas, vilt en zand mogen worden achtergelaten.




PROJECTINDEX
 
SOUS LE SABLE
Amsterdam University of the Arts
ARCHITECTURE

Souvenir van een luchtstad
Het project is gebaseerd op de speculatie dat er in het jaar 2214 door archeologen een boek wordt gevonden dat bestaat uit een bundeling van de talloze beelden, schetsen en verhalen van een luchtstad in de Algerijnse Sahara. Het deels werkelijke, op historische feiten gebaseerde verhaal, in combinatie met de deels fictieve vertelling over het verleden, het heden en de toekomst van de luchtstad zorgt 205 jaar later nog steeds voor voedsel voor menig archeoloog.
"Een duurzame, tijdelijke luchtstad, geheel in tegenstelling tot de destijds populaire, moderne, grote luchthaven welk uitgegroeid was tot een energievretende machine die alleen maar meer en meer van alles wilde hebben. Meer energie, ruimte, commercie, gebouwen verkeer en mensen. Alles stond in het teken en moest wijken voor de komst, het bestaan en groei van de luchthaven."

In een fictieve terugblik wordt beschreven wat de effecten kunnen zijn op stedelijke ontwikkelingen in de Algerijnse Sahara als daar een duurzame luchthaven neerstrijkt. De luchthaven als een tijdelijke landingsstrip die door zijn constructie de eigenschap heeft dat deze zich verplaatst en dat er water mee opgevangen kan worden zodat er rond de strip de mogelijkheid tot nederzettingen of andere ecologische ontwikkelingen ontstaat. De landingstrip trekt langzaam een spoor door de woestijn.
Het effect van de inpassing van de duurzame, rondtrekkende luchthaven in de woestijn is het onderwerp van het project.
Door het zorgvuldig ontwerpen van het effect, waarbij er op geen enkele manier schadelijke sporen worden achtergelaten, wordt getracht om hier enerzijds de werkeloosheid te verminderen, op een duurzame manier toeristen aan te voeren, het gebied economisch stabiel en minder afhankelijk voor schommelingen te maken, het gebied te beschermen tegen de optrekkende zandvlaktes van de woestijn, de oorspronkelijke sfeer van het rondtrekken in het gebied weer te integreren, het probleem van het watertekort op te lossen, de biodiversiteit te versterken, kwaliteiten van de omgeving te benutten en niet uit te wissen, maar juist te omarmen en ruimte te creëren voor inventiviteit en samenhang.
De luchthaven werkt als een positieve katalysator voor zijn omgeving, die dit keer dus niet tot vervreemding leidt, maar ervoor zorgt dat er een vruchtbaar spoor kan worden achtergelaten dat de instabiliteitproblemen waar het gebied voor staat helpt op te lossen. Er is geen eenduidig eindbeeld, er zijn enkel tussentijdse, gewenste ontwikkelingen die getracht worden te verwezenlijken.
Zowel de luchthaven als het spoor wat deze achterlaat zijn tijdelijk, niet schadelijk en kunnen verdwijnen onder het zand.