Nederlands English

concept 01 bestaande toren, schil van baksteen 02 bestaande toren, constructie van beton 03 toevoeging, houten interieur 04 toevoeging, metalen exterieur
concept 01 bestaande toren, schil van baksteen 02 bestaande toren, constructie van beton 03 toevoeging, houten interieur 04 toevoeging, metalen exterieur

westgevel
westgevel

doorsnede toevoeging
doorsnede toevoeging

doorsnede toren
doorsnede toren

zuidgevel
zuidgevel

dwarsdoorsnede
dwarsdoorsnede

cilindrische kasten
cilindrische kasten

sfeerbeeld
sfeerbeeld

sfeerbeeld
sfeerbeeld




PROJECTINDEX
 
WIJKPLAATS
Academie van Bouwkunst Maastricht
ARCHITECTURE

Een ruimte die dood en leven samenbrengt
‘Can a site of memory also be about forgetting?’ Pierre Nora
Dit project betreft de herbestemming van de historische Mouttoren in Hasselt. Het omhelst mijn persoonlijke zoektocht naar het begrip herinneren. Door verschillende gebouwtypologieën te onderzoeken ontwikkelde ik een innovatieve assemblage van architectonische ingrediënten. Het ontwerp omvat aspecten van een museum, een archief en een rouwcentrum; typologieën die een focus hebben op tentoonstellen en introspectie. Door het creëren van karakteristieke ruimten ontstaat een nieuwe ervaring voor rouwen, herinneren en herdenken. Het concept van het gebouw kan worden omschreven als een ‘diptiek’ waarin fysieke objecten en digitale identiteiten met elkaar verweven zijn.
Gelegen in het nieuwe Quartier Bleu in Hasselt op een scheidingslijn van oud en nieuw, is de historische Mouttoren het enige gebouw dat blijft bestaan. Het nieuwe masterplan aan de ene zijde en de bestaande stad aan de andere zijde zijn een vaststaand gegeven. In mijn ontwerp is de toren een uniek accent in deze compleet nieuwe stedelijke samenstelling. De toevoeging van een horizontale vleugel versterkt de verticaliteit van de toren. Een contrast is gezocht in de materialiteit. De Mouttoren bestaat uit rode baksteen, de toevoeging is van zwart staal. Ze ontmoeten elkaar in hun structuur. De toevoeging is gedimensioneerd op basis van de bestaande betonnen kolomstructuur van de Mouttoren. In totaliteit behelst het gebouw zo het heden en de herinnering aan het verleden. Een gebouw dat niet enkel voor nabestaanden ontworpen is, maar ook voor de toevallige passant en de buurtbewoner.
Het interieur omvat verschillende zorgvuldig ontworpen architecturale routes. Monumentale ruimten en informele ontmoetingsplekken wisselen elkaar af. Deze invulling is geïnspireerd op de romantische verwondering over het alledaagse, dat wat iedereen uniek maakt, de kracht van het bestaande, de verwondering over het reeds aanwezige. Net door dit alledaagse als iets bijzonders voor te stellen, wordt de aandacht er opnieuw op gevestigd. In de mouttoren zorgen grote cilindrische kasten ervoor dat fysieke alledaagse objecten als speciaal en specifiek tentoongesteld worden. Men kan hier verblijven en zich er doorheen bewegen. In de horizontale vleugel zijn karakteristieke ruimten ontworpen waarin de digitale nagedachtenis opgeroepen kan worden. Ook deze nagedachtenis is alledaags, een stem, een lach, een projectie van een gezicht. Juist door de afstand met het dagelijkse leven bewust zo klein te houden ontstaat er ruimte voor vele functies en gebruiken.