Nederlands English



aanzicht
aanzicht

impressies
impressies

ontwikkeling door de tijd
ontwikkeling door de tijd

strategie
strategie

exploded view
exploded view




PROJECTINDEX
 
XL L M S
Academie van Bouwkunst Groningen
ARCHITECTURE

ruimte voor mensen met dementie
Het dorp als verpleeghuis
Wanneer het meest complexe deel van ons lichaam, ons brein, beschadigd raakt veroorzaakt dit tal van problemen. Meer dan vijftig verschillende ziektes kunnen de hersenen dermate aantasten dat we soms van ons eigen bestaan niet meer afweten. Maar tot het zover is, gaat er vaak een jarenlange ziekteperiode met veel angst en onzekerheid aan vooraf. Hoe zien die jaren er uit voor iemand met dementie? En wat zijn dan, van thuis tot instelling, de ruimtelijke randvoorwaarden om een goede leefomgeving te creëren voor deze mensen? Aan de hand van vier personages neemt het project u mee in alle stadia van het ziekteproces. Het project onderzoekt hoe architectuur in al deze stadia kan bijdragen aan de kwaliteit van leven voor mensen met dementie.
De titel XL L M S staat voor de steeds kleiner wordende leefwereld van mensen met dementie en de steeds grotere afhankelijkheid van de directe omgeving. De verschillende schaalniveaus staan synoniem voor de leefwereld van de personages. De casestudie toont een toekomstscenario van het Friese dorp Sint Nicolaasga. Hierbij wordt het gehele dorp als de nieuwe schaal van het verpleeghuis beschouwd. De strategie is om de behoeften rondom wonen, zorg en welzijn in een zo geïntegreerd en breed mogelijk aanbod te spreiden. Op strategisch gekozen locaties kan dit aanbod groeien of krimpen naar gelang de behoefte. Elke locatie wordt verweven met een bestaande publieke voorziening, en beoogt daarmee normalisering en omgekeerde integratie te stimuleren. Voor de uitwerking is één locatie gekozen. Hierbij wordt de woon- zorgbehoefte, welke ontstaat vanuit de nabije omgeving, in een groeiscenario gekoppeld aan een bestaande bibliotheek. Het project beoogt hiermee een serieuze stap te zetten naar een dementievriendelijke samenleving.
De ruimtelijke vertaalslag is, zeker met deze functiemenging, verwikkeld in een constante dialoog met de bewoners over vrijheid of vrijheidsbeperking, de behoefte van sociaal contact of afzondering en het vermogen of onvermogen om zich te kunnen oriënteren in ruimte en tijd. Door te redeneren vanuit de ervaring en perceptie van de bewoner snijdt het project, inherent aan het ziektebeeld, grillig maar doelbewust door systemen heen. Niet om een statement te maken maar om aan te tonen dat architectuur een belangrijke schakelrol kan vervullen bij de overbrugging van het systeem naar de behoefte van het individu en omgekeerd.