Nederlands English

Conceptschets van de ondergrondse belevingsroute als verhalend netwerk door boven- en ondergronds Parijs.
Conceptschets van de ondergrondse belevingsroute als verhalend netwerk door boven- en ondergronds Parijs.

Model van 30 jaar inspecteurschap van Charles Axel Guillaumot.
Model van 30 jaar inspecteurschap van Charles Axel Guillaumot.

Analyseschets van het ondergronds kaartmateriaal rondom de plaats van de instorting ten gevolge van de tweede groevenlaag.
Analyseschets van het ondergronds kaartmateriaal rondom de plaats van de instorting ten gevolge van de tweede groevenlaag.

Schetsmatige studie
Schetsmatige studie

Maquettes van de afdaling, de koepelruimte en van de directe verbinding tussen de voormalige steengroeven en de bovengrondse stad.
Maquettes van de afdaling, de koepelruimte en van de directe verbinding tussen de voormalige steengroeven en de bovengrondse stad.

Sfeerimpressies van de afdaling, de koepelruimte en van de directe verbinding tussen de voormalige steengroeven en de bovengrondse stad.
Sfeerimpressies van de afdaling, de koepelruimte en van de directe verbinding tussen de voormalige steengroeven en de bovengrondse stad.

Spread uit het presentatieboek.
Spread uit het presentatieboek.

Situatiemaquette
Situatiemaquette




PROJECTINDEX
WINNAAR
MONUMENT VOOR CHARLES‐AXEL GUILLAUMOT
ArtEZ Academie van Bouwkunst
ARCHITECTURE

De man die Parijs redde
De architect Charles‐Axel Guillaumot was de eerste Inspecteur der Steengroeven van Parijs. Hij redde de stad van het wegzinken in de verlaten steengroeven waarop ze is gebouwd. Het monument maakt door middel van een route de verbinding tussen de bovengrondse stad en een tot nu verborgen deel van haar ondergrondse context.
In 1774 wordt Parijs opgeschrikt door plotselinge instortingen aan de zuidkant van de stad ter hoogte van de Barrière d’Enfer. Hele straten, pleinen en gebouwen verdwijnen in de verlaten steengroeven waaruit oorspronkelijk het materiaal werd gedolven waarmee de stad gebouwd is. De kalksteengroeven bevonden zich altijd buiten de stadsgrenzen, maar de stad dijde uit en groeide tot ver over haar eigen oorsprong. De verlaten steengroeven bleken na deze instortingen een grote bedreiging voor de stad, waarop de toenmalige koning Lodewijk XVI direct actie ondernam. Charles‐Axel Guillaumot wordt aangesteld met als taak het inspecteren, consolideren en registreren van de bodem van Parijs. Dertig jaar van zijn leven werkt hij ondergronds aan het behoud van de stad. In die periode krijgen zes miljoen doden op zijn initiatief hun laatste rustplaats in de ondergrondse ruimten en verliest zijn opdrachtgever het hoofd in de Franse Revolutie.
De aanleiding voor mijn afstuderen waren mijn fascinatie voor dit fenomeen en voor het maken van ruimte door massa uit te hollen. De enorme rijkdom aan historische lagen zoals de oorsprong van de stad, de bedreiging en de redding ervan, het materiaal, de kleur en tektoniek die wij kennen van het bovengrondse, historische deel van Parijs, ligt stilzwijgend verborgen onder de stad…..terwijl daarin de verhalen van de stedenbouw, de architectuur en de geschiedenis besloten liggen.
Mijn onderzoek begon met de biografie van Guillaumot en het kaartmateriaal dat hij tijdens zijn werk als inspecteur produceerde. Als ankerpunten dienden de instortingen en consolidatiewerken die zich tijdens zijn loopbaan voltrokken. Zo wist ik dankzij zijn werk telkens een nieuw gedeelte van het ondergrondse Parijs bloot te leggen en groeide er langzamerhand een verhalend netwerk dat Guillaumot’s bewegingen door de stad liet zien. Hierin gaat het bijvoorbeeld over zijn eerste ontmoeting met de steengroeven en de geologie van Parijs, zijn radeloosheid wanneer zich in vier jaar tijd elk jaar een nieuwe instorting voltrekt binnen een straal van tweehonderd meter en over zijn gevangenneming omdat hij wordt verdacht van het beramen van een ondergronds vluchtplan voor Lodewijk de XVI en zijn vrouw.
Dit netwerk van plekken en momenten heb ik het Monument voor Charles‐Axel Guillaumot, de man die Parijs redde, genoemd. Exemplarisch voor de architectonische uitwerking van het gehele monument is het moment waarop Guillaumot ontdekt dat er zich onder de hem bekende steengroeven nog een tweede laag van groevenruimten bevindt. Op dat moment wordt niet alleen Parijs weer bedreigd, maar ook zijn werkzaamheden van de afgelopen elf jaar.
Dit moment heb ik uitgewerkt in een scenario dat mijn interpretatie is van hoe Guillaumot dit ervaren zou hebben. Dit scenario heb ik als leidraad gebruikt voor mijn architectonische uitwerking.
In mijn ontwerp wordt de tot nu toe verborgen relatie tussen de bovengrondse stad en haar ondergrond blootgelegd en toegankelijk gemaakt door middel van een route. De toegang is gesitueerd op de plek waar de instortingen ten gevolge van de tweede groeve‐laag plaatsvonden. Een nieuw vormgegeven afdaling verbindt de bovengrondse stad met het bestaande gangenstelsel op de eerste laag. Via dit gangenstelsel is de nieuw ingepaste koepelruimte bereikbaar. Deze koepelruimte legt de verbinding tussen de eerste laag van het gangenstelsel en de daaronder gelegen bestaande steengroeve op de tweede laag. Na afdaling wordt de route vervolgd middels een dooltocht door de bestaande steengroeve en eindigt in de laatste ruimte waarin nog eenmaal, op een directe wijze, de relatie wordt gelegd tussen de voormalige steengroeven en de eruit voortgekomen bovengrondse stad.