Nederlands English

Eenzaam monoliet
Eenzaam monoliet

Relatie met omgeving, de entree aan de Noorderhaven
Relatie met omgeving, de entree aan de Noorderhaven

Situatie
Situatie

Panoramisch zicht op het nieuw ontwikkelde gebied.
Panoramisch zicht op het nieuw ontwikkelde gebied.

Doorsnede
Doorsnede

Plattegrond begane grond
Plattegrond begane grond

Plattegrond verdieping
Plattegrond verdieping




PROJECTINDEX
 
DE VERSMELTING
Rotterdamse Academie van Bouwkunst
ARCHITECTURE

Het koelhuis De Landbouw in Zutphen transformeert door de methode van de versmelting toe te passen tot een bruisend Centrum van de Kunsten waarbij oud en nieuw samen één vanzelfsprekend geheel vormen.
De Landbouw is een eenzame monoliet op een braakliggend industrieterrein. Het gebouw van Wattjes uit 1920 krijgt echter door De Versmelting een tweede leven en transformeert naar een bruisend Centrum van de Kunsten in de herontwikkelde Noorderhaven. Versmelten is een methode waarbij het bestaande niet wordt beschouwd als verleden tijd, maar juist als vertrekpunt voor een ontwikkeling waarbij continuïteit leidend is. Het project laat dan ook vooral zien hoe je respectvol kan omgaan met het herbestemmen van historische gebouwen.
Zutphenaren beschouwen koelhuis De Landbouw als een monument. Wattjes’ gebouw, centraal gelegen aan het spoor, wordt door hen omschreven als duister, kolossaal, triest en introvert. Het heeft een mysterieuze en ongrijpbare aantrekkingskracht. Bij nadere bestudering valt op hoe ritmisch de gevel is. Bijzonder daarbij is het lijnenspel van de lisenen die een vertaling vormen van de constructie. Binnen in het gebouw domineren de in een grid-structuur geplaatste kolommen. Als het daglicht binnendringt, krijgt de ruimte een kathedraalachtige allure.
Het Centrum van de Kunsten versmelt straks op respectvolle wijze alle oorspronkelijke kenmerken met eigentijdse ontwikkelingen. Het bestaande matte metselwerk wordt uitgebreid met een constructie die dienst doet als entree. De nieuwe toevoeging is van vlak en glanzend beton waardoor de gedetailleerdheid van het oorspronkelijke bouwwerk wordt versterkt. De pigmenten die in het beton worden gebruikt zorgen vanwege hun kleurstelling voor een versmelting met de omgeving en het koelhuis. Wattjes vertaalde de constructie naar de gevel. De constructie van de toevoeging ís de gevel. Om een nieuwe relatie tot stand te brengen met de omgeving, is de entree gesitueerd aan de Noorderhaven. Van een afstand is al een deel van de innerlijke schoonheid van het voormalige koelhuis te zien. En omgekeerd biedt de opening de bezoeker een panoramisch zicht op het nieuw ontwikkelde gebied. In het Centrum van de Kunsten dwaal je langs de statige kolommen die in een nieuw gemaakte vide worden doorgetrokken. De vide zorgt voor een nieuwe ruimtelijkheid en biedt tevens inzicht in de stapeling van de constructie.
De ronde daglichtvensters met diepe negges benadrukken de massiviteit van het nieuwe en oude en laten het daglicht op een bijzondere manier naar binnen vallen. Nieuwe ruimten worden subtiel vrijgehouden van wanden en kolommen, om nergens het bestaande te verstoren. Hier vormt de tactiliteit van het materiaal de verbinding tussen oud en nieuw. Overal smelt in het voormalige koelhuis oud en nieuw samen tot één vanzelfsprekend geheel.